Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Odpis powyższego wyroku wraz uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 marca 2017 r., z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 18 kwietnia 2017 r. R. S. wniósł do Sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. tut. Sąd odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną od ww. wyroku jako niedopuszczalną. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 10 maja 2017 r. W dniu 17 maja 2017 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie, występując jednocześnie o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. referendarz sądowy ustanowił dla R. S. adwokata z urzędu, którego wyznaczył Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Kielcach zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2017 r. w osobie A. M. Wyznaczony pełnomocnik otrzymał ww. zarządzenie w dniu 30 czerwca 2017 r.
W dniu 6 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia opinii w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wraz z wnioskiem dopełnił ww. czynności procesowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1, § 2 i § 4 Ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że zgodnie z art. 177 § 4 Ppsa opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej składa pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 Ppsa w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej.
W niniejszym przypadku termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 26 kwietnia 2017r.
Stosownie do treści art. 177 § 3 Ppsa w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak trafnie wskazał wnioskodawca przepis ten może być jednak stosowany jedynie w sytuacji gdy strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w terminie otwartym na wniesienie skargi kasacyjnej. W niniejszym przypadku skarżący wniosek taki złożył po upływie tego terminu – wraz z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście. Z tego względu regulacja zawarta w tym przepisie nie może znaleźć zastosowania w niniejszym przypadku.
O ile nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca w niniejszym przypadku dochował terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa, wniosek o przywrócenie terminu został bowiem złożony przed upływem siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od daty zawiadomienia adw. A. M. o zarządzeniu Dziekana ORA o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącego, o tyle w ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że niedochowanie terminu do złożenia skargi kasacyjnej (sporządzonej przez właściwy podmiot) nastąpiło bez winy strony. U podstaw niedochowania terminu leżało w tym przypadku zachowanie samego skarżącego, który nie zadbał o to, by w terminie określonym w art. 177 § 1 Ppsa złożyć skargę kasacyjną sporządzoną przez fachowego pełnomocnika, jak również nie złożył w tym terminie wniosku o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano żadnych okoliczności mogących usprawiedliwiać powyższe zaniechanie.
W szczególności nie można uznać za usprawiedliwienie dla braku złożenia w terminie skargi kasacyjnej (lub sporządzenia opinii o braku podstaw do jej wniesienia) przeszkody w postaci braku fachowego pełnomocnika. Jeśli bowiem skarżący nie posiadał środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru mógł złożyć w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przyznanie prawa pomocy. O uprawnieniu takim został pouczony (k. 38). Jak wspomniano niewątpliwym jest, że ustanowiony pełnomocnik dochował terminu określonego w art. 87 § 1 Ppsa, jednak nie jest to równoznaczne z brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia).
Należy zauważyć, że ewentualne przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przekłada się bezpośrednio na możliwość złożenia skargi kasacyjnej przez skarżącego, a to w terminie 30 dni od dnia doręczenia opinii o braku podstaw (art. 177 § 4 zd. 3 Ppsa). Wobec tego przy ocenie możliwości przywrócenia terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy brać pod uwagę także ewentualną winę strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który to termin jest tożsamy z terminem do złożenia wspomnianej opinii.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 86 § 1 a contrario Ppsa orzekł jak w postanowieniu.