Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda - zmienił w części decyzję nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...], którą organ ten uchylił w całości z urzędu własną decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...]. znak: [...] - i uchylił tą ostatnią decyzję w części dotyczącej pozwolenia na remont budynku mieszkalno-usługowego, położonego na działce Nr 1017, ul. R. w K., polegający na: wymianie pokrycia dachowego wraz z montażem okien połaciowych i lukarn, wymianie elementów więźby dachowej. W pozostałej części decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] Nr [...], Prezydent Miasta K. udzielił J.K. pozwolenia na budowę obejmującego remont budynku mieszkalno-usługowego, położonego na działce Nr 1017, ul. R. w K., polegający na: wymianie pokrycia dachowego wraz z montażem okien połaciowych i lukarn, wymianie elementów więźby dachowej i instalacji wewnętrznych: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania (po istniejących trasach), wykonaniu elewacji wraz z balkonami i montażem bramy, wykonaniu tynków wewnętrznych, wymianie rynien i rur spustowych na nowe, naprawie kominów, przebudowie instalacji elektrycznej, wykonaniu wentylacji grawitacyjnej w studzience wodomierzowej.
Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. wstrzymał roboty budowlane przy remoncie tego budynku dotyczące wymiany pokrycia dachowego wraz z montażem okien połaciowych i lukarn, wymiany elementów więźby dachowej, z uwagi na prowadzenie robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Następnie tenże organ - działając w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - wydał w dniu [...] decyzję, znak: [...], którą nałożył na inwestora - J.K. obowiązek wykonania, w terminie do dnia 10 października 2005r. określonych czynności w celu doprowadzenia tej części robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a decyzją z dnia 11 października 2005r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w tym zakresie.
W następstwie wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, Prezydent Miasta K., decyzją [...] z dnia [...] znak: [...], działając w warunkach art. 36a ust. 2 tejże ustawy, z urzędu uchylił w całości własną decyzję ostateczną z dnia [...], znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J.K.S. pozwolenia na budowę obejmującego remont budynku mieszkalno-usługowego, położonego na działce Nr 1017, ul. R., polegający na: wymianie pokrycia dachowego wraz z montażem okien połaciowych i lukarn, wymianie elementów więźby dachowej i instalacji wewnętrznych: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania (po istniejących trasach), wykonaniu elewacji wraz z balkonami i montażem bramy, wykonaniu tynków wewnętrznych, wymianie rynien i rur spustowych na nowe, naprawie kominów, przebudowie instalacji elektrycznej, wykonaniu wentylacji grawitacyjnej w studzience wodomierzowej.
Tej decyzji, w odwołaniu i jego uzupełnieniu z dnia [...], J.K.S. zarzucił, że została wydana w oparciu o nieprawomocne postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponadto zdaniem odwołującego się prace wymienione w decyzji Prezydenta z dnia [...] zostały nakazane decyzją tegoż inspektora i Prezydent nie był właściwy ich kontrolować i uchylać. Wniósł także zastrzeżenia co do trafności określenia przez inspektora dokonanych odstępstw od pozwolenia na budowę jako istotnych oraz poinformował że został wyznaczony na zarządcę przedmiotowej nieruchomości (prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 10 lutego 2003r. sygn. akt I Ns 723/01) i działa za wszystkich współwłaścicieli.
W tak ustalonym stanie faktycznym organ odwoławczy uznał, iż przepis art. 36a ust. 2 prawa budowlanego jednoznacznie stanowi, iż właściwy organ uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tejże ustawy. Przy czym, zmieniając decyzję Prezydenta Miasta K., Wojewoda uznał za zasadne uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę jedynie w części co do której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. wstrzymał wykonanie robót budowlanych i decyzją z dnia 27 września 2005r. nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia tych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze J.K.S. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody, zarzucając jej niezgodność z prawem.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. skarżący powtórzył zarzuty zawarte w uzupełnieniu do odwołania z dnia 18 stycznia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd korzystając ze swych uprawnień określonych w art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a, wychodząc poza granice skargi, stwierdza, iż proces decyzyjny poprzedzający wydanie zaskarżonej decyzji narusza przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Po pierwsze, należy wskazać, iż Prezydent Miasta K. wszczynając z urzędu postępowanie w przedmiocie uchylenia własnej decyzji ostatecznej wbrew dyspozycji art. 61 § 4 Kpa nie dokonał stosownego zawiadomienia stron postępowania. Wada ta spowodowała, iż strony nie miały wiedzy odnośnie tego stadium postępowania i nie uczestniczyły w nim.
Po drugie, należy wskazać na brak konsekwencji w ustaleniu przez organy administracji kręgu stron postępowania. Analiza materiału dowodowego sprawy, a w szczególności treść rozdzielników do decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...], pisma przewodniego do organu II instancji z dnia 22 grudnia 2005 r. oraz decyzji organu II instancji z [...], wskazuje iż za strony tego postępowania organy uznały J.K.S., T.K.S., G.K.S., H.S., S.S. Również na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. pełnomocnik Wojewody ego oświadczyła, iż organ ten ustalił krąg stron postępowania opierając się na ustaleniach organu I instancji. Przy czym wskazać należy na brak w aktach sprawy wykazu stron postępowania na który powołuje się w decyzji organ I instancji. Jeżeli więc organy uznały te osoby za strony postępowania to konsekwentnie należało zapewnić im udział w każdym stadium postępowania, czego wyrazem jest m.in. doręczenie wszelkich pism procesowych i podjętych rozstrzygnięć.
W przedmiotowej sprawie natomiast doręczenia dokonywano do rąk J.K.S. zobowiązując go do powiadomienia pozostałych stron. Przepisy Kpa o doręczeniach (art. 39 - 49 Kpa) nie przewidują takiego sposobu doręczenia. Stąd jeśli organ uznał te osoby za strony postępowania to powinien zapewnić im udział w każdym stadium postępowania.
Po trzecie, z akt sprawy i oświadczeń złożonych przez strony na rozprawie wynika, iż z wniosku G.S.K. wznowiono postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę zakończone decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 27 października 2004 r. Postępowaniu nadzwyczajnemu zaś, mającemu na celu podważenie ostatecznej decyzji administracyjnej z powodu jej wadliwości, należy przypisać pierwszeństwo w stosunku do innych trybów postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa materialnego, mogących doprowadzić również do uchylenia decyzji administracyjnej, bez wykazywania jej wadliwości (np. art. 36a prawa budowlanego). Stąd organ powinien wstrzymać się z wydaniem decyzji w trybie art. 36a prawa budowlanego do czasu zakończenia wznowionego postępowania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji wyeliminują powyższe wady, ustalą krąg stron tego postępowania oraz zapewnią im czynny udział, a następnie podejmą stosowne rozstrzygnięcie.
Z uwagi na to, że powyższe wady, bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, nie mogą zostać konwalidowane w postępowaniu odwoławczym, Sąd działając w warunkach art. 135 ustawy P.p.s.a. wyeliminował z obrotu również decyzję organu I instancji.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 152 i art. 135 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Uzasadnieniem orzeczenia o kosztach jest treść przepisu art. 200 ustawy P.p.s.a.