Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane oraz art. 104 kpa nakazał E. i W. małżonkom R. wykonanie inwentaryzacji wraz z oceną stanu technicznego wykonanej instalacji wodnokanalizacyjnej w obiekcie socjalno-gospodarczym wraz z niezbędnymi urządzeniami na nieczystości ciekłe oraz określenie niezbędnych zmian i przeróbek mających na celu doprowadzenie obiektu i urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym do stanu zgodnego z przepisami prawa. W decyzji tej organ I instancji wskazał, iż ocenę stanu technicznego należy opracować w formie graficznej i tekstowej zawierającej usytuowanie budynków i urządzeń na działce w stosunku do granic i urządzeń na nieruchomości sąsiedniej i innych obiektów w sąsiedztwie oraz dostosować projekt do specyfiki i charakteru wykonanych robót w terminie do 31 marca 2004r.
Na skutek odwołania E. R. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia i orzekł w tym zakresie, że inwentaryzacja winna obejmować usytuowanie zbiornika na ścieki, przyłącza kanalizacyjnego i studzienek kanalizacyjnych względem granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych na terenie posesji i działek sąsiednich, zaś ocena techniczna (w formie graficznej i tekstowej) winna dotyczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami zbiornika na ścieki (w postaci plastikowych beczek), przyłącza kanalizacyjnego do budynku socjalno-gospodarczego i studzienek kanalizacyjnych oraz zawierać zakres niezbędnych zmian i przeróbek w celu dostosowania tych urządzeń do zgodności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż istniejący na działce zbiornik na ścieki w postaci plastikowego, dwukomorowego zbiornika, składającego się z dwóch hermetycznych beczek zakopanych w ziemi w odległości 2,9m od granicy działki jest związany z budynkiem socjalno-gospodarczym wybudowanym na podstawie zgłoszenia z 2000r., a zatem w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane należy go uznać za urządzenie budowlane związane z tym budynkiem. Nie jest przy tym wykluczone, że beczki plastikowe pełniące funkcję tego zbiornika zostały wkopane przez inwestorów w 1994r. jednakże zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 5 maja 1994r. dokonanym w Urzędzie Miasta i Gminy w D. beczki te wówczas miały być wykorzystywane,,w celu gromadzenia wody", co miało swoje uzasadnienie, skoro inwestorzy posiadali tunel służący do uprawy warzyw. Obecnie beczki te pełnią funkcję zbiornika na ścieki, a zatem zupełnie inną niż pierwotnie, w związku z czym winny spełniać wymagania dotyczące zbiornika na ścieki.
Jak zaś wynika z akt sprawy istnieją uzasadnione wątpliwości co do tego, czy beczki te mogą pełnić taką funkcję, tym bardziej, że ze względu na 10-letni okres eksploatacji mogą być nieszczelne, a ponadto nie posiadają przewidzianych przepisami odpowietrzeń. Istnieją również wątpliwości co do poprawności wykonanego przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, w tym ich szczelności. Stwierdzając zatem, że rozstrzygnięcie decyzji organu I instancji nieprecyzyjnie określa obowiązek nałożony na inwestorów, zbędnie przy tym nakazując objęcie oceną techniczną instalacji wodno-kanalizacyjną w budynku oraz określając zmiany i przeróbki obiektu, to jest budynku socjalno-gospodarczego, decyzja organu I instancji została uchylona jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia.
Skargę od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła E. R. zarzucając, iż dwie beczki zostały wkopane w 1994r. na podstawie zgłoszenia w celu gromadzenia wody i w dalszym ciągu pełnią one tę samą funkcję. Zmianie uległo tylko to, iż w miejsce foliowego tunelu stanął budynek socjalno-gospodarczy, który służy do rozmnażania iglaków. Pojemników z tworzywa sztucznego nie można uznać za urządzenie budowlane i nie pełnią one funkcji zbiornika na ścieki, w związku z czym nie muszą spełniać wymogów zbiornika na ścieki. Skarżąca nadto zarzuciła, iż nie ma wątpliwości co do prawidłowości wykonanego przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, bowiem na działce nie ma ani kanalizacji, ani tym bardziej studzienek kanalizacyjnych.
W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.
Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać m. in. powołanie podstawy prawnej. W niniejszej sprawie wskazanie materialnoprawnej podstawy jest o tyle istotne, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, na jakiej faktycznie podstawie organ II instancji nałożył na skarżącą i jej męża obowiązek sporządzenia wymienionych w decyzji dokumentów. Organ I instancji wskazał, iż podstawę tę stanowi przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zważyć jednak należy, iż przepis ten jest kontynuacją art. 50 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W niniejszej sprawie takie postanowienie nie zapadło. O ile intencją obu organów było nałożenie obowiązków z art. 51 ust. 1 pkt 2 na podstawie art. 51 ust. 5 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji, to należało wskazać, która z sytuacji wymienionych w art. 50 ust. 1 zaistniała. Do tego bowiem przepisu odwołuje się art. 51 ust. 5 w brzmieniu wówczas obowiązującym.
Zgodnie z art. 50 ust. 1 właściwy organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:
- 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
- 2) w sposób mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub
- 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub
- 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
Tylko zaistnienie jednej z powyższych okoliczności (bądź kilku jednocześnie) uzasadniało zastosowanie art. 51 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego w brzmieniu z marca 2004r. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż,,istnieją uzasadnione wątpliwości co do tego, czy beczki mogą pełnić taką (tj. zbiorników na ścieki) funkcję, gdyż mogą być nieszczelne" i,,nie posiadają odpowietrzeń. Istnieją również wątpliwości co do poprawności wykonania przyłącza kanalizacyjnego wraz ze studzienkami kanalizacyjnymi, w tym ich szczelności". Jak więc wynika z uzasadnienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie stwierdził zaistnienia któregoś z przypadków określonych w art. 50 ust. 1 a jedynie wskazał, iż istnieją wątpliwości, czy któryś z tych przypadków (a w szczególności, jak należy się domyślać, z punktu 2 art. 50 ust.
1) nie zachodzi. Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 można nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W niniejsze sprawie może budzić wątpliwości, czy obowiązek, jaki został nałożony na skarżącą, tj. wykonanie inwentaryzacji i oceny technicznej jest czynnością, która doprowadzi wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Raczej bowiem jest to obowiązek, którego wykonanie dopiero pozwoli na stwierdzenie, czy zachodzi któryś z przypadków, o jakich mowa w art. 50 Prawa budowlanego. W takiej zaś sytuacji organy powinny były rozważyć, czy nie zastosować przepisu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, który właśnie pozwala - w razie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych na nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.
Mając powyższe na uwadze zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 135 i 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach postępowania sądowego na podstawie art. 200 tej samej ustawy. Jednocześnie stosownie do przepisu art. 152 Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.