Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania B. P. i W. S. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującej B. P. i W. S. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku znajdującego się na działce nr ew.940 w L. gm. Z. z funkcji budynku zakładu produkcyjnego elementów stalowych do poprzedniej funkcji budynku gospodarczego - na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazania W. S. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania w/w budynku i w tym zakresie orzekł o braku podstaw do nałożenia tego obowiązku na W. S., w pozostałej zaś części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż zaskarżoną decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął na podstawie art.51 ust.1 pkt.1 w zw. z art.71ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. po ustaleniu podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 1 grudnia 2003r., że na przedmiotowej działce znajduje się budynek murowany, parterowy, w którym w jednym z pomieszczeń wykonano roboty polegające na wymianie ścian z istniejących kamiennych na murowane z siporeksu i bloczków, wykonano wewnątrz wylewkę betonową oraz ustawiono wiertarki stołowe i słupowe, tokarkę, prasę mimośrodową, nożyce i walce. W trakcie tej czynności W. S. / brat skarżącej/ oświadczył, że od października 2003r. prowadzona jest w tym budynku działalność gospodarcza polegająca na produkcji drobnych elementów stalowych, a poprzednio budynek ten był użytkowany jako inwentarski. Sprawa o zmianę sposobu użytkowania tego budynku toczy się przed innym organem.
Organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] wobec stwierdzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku i zakończenia prac budowlanych organ I instancji nakazał wstrzymać jego użytkowanie, a następnie gdy postanowienie to stało się ostateczne wydał zaskarżoną decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania tego budynku. Organ odwoławczy uznał w świetle powyższych okoliczności, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wyjaśnił, że z materiału sprawy wynika, iż B. P. oraz W. S. w dniu 20.10.2003r. wystąpili do Urzędu Gminy o wydanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku. Wniosek ten został przekazany do Starostwa Powiatowego w dniu 18.02.2004r. Inwestorzy złożyli do UG w dniu 16 lutego 2004r. projekt przebudowy tego budynku, z którego wynika, że przewidziano w nim m.in. halę produkcyjną, pomieszczenia socjalne. Zakres projektowanych robót budowlanych wymagał uzyskania pozwolenia na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania jednak, aby uzyskać taka decyzję konieczne jest przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania.
Odnośnie W. S., organ odwoławczy uznał w oparciu o materiał dowodowy, w tym pisma skarżącej i J. S. / matki skarżącej/ - właścicielki działki, że nie może on być obciążony obowiązkiem wynikającym z decyzji organu I instancji, ponieważ tylko B.P., dla potrzeb swojej firmy złożyła wniosek o zmianę sposobu użytkowania budynku.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, B. P. domagała się jej uchylenia i nakazania Wójtowi Gminy wydania decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego na budynek usługowo-socjalny. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż nie dopuściła się samowoli budowlanej, ponieważ złożyła w dniu 22.10.2003r. wniosek o zmianę sposobu użytkowania budynku do właściwego organu czyli do Wójta Gminy, który został jej bez podania przyczyny zwrócony. Następnie 16.02.04r. ponownie złożyła ten wniosek wraz z pełną dokumentacją budowlaną do Wójta Gminy, jednak dotychczas nie został on rozpatrzony, co jest dowodem braku kompetencji tego organu. Skarżąca przyznała, że jej wniosek wraz z projektem przebudowy budynku został przekazany do Starosty, ale traktuje to jako "zbywanie" sprawy. Podniosła, że prowadzenie działalności w zakładzie jest podstawowym źródłem utrzymania jej samej oraz jej dzieci, a wstrzymywanie tej działalności przyczyni się do likwidacji zakładu i narazi ją na dodatkowe koszty finansowe.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
W związku z treścią art.2 ust.2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane / Dz.U.z 2004r., nr 93, poz.888/, który stanowi iż w sprawach zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, zastosowanie w niniejszej sprawie będzie miał przepis art.71 ustawy Prawo budowlane z 1994r. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2004r.
Stosownie do treści przepisu art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie (Dz. U. z 2003r., nr 207, poz.2016 ze zm./ zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymagała pozwolenia właściwego organu. Według zaś przepisu art. 71 ust. 2 pkt. 2 tej ustawy, zmiana taka może polegać, także na podjęciu albo zaniechaniu w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Natomiast z treści ust. 3 art. 71 w/w ustawy Prawo budowlane wynika, że w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio. W decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że urządzenie w obiekcie budowlanym, wybudowanym jako budynek gospodarczy, zakładu produkującego elementy stalowe, w którym jak wynika ze skargi, zatrudniony jest pracownik, stanowi właśnie taką zmianę sposobu użytkowania tego obiektu budowlanego, która wymagała pozwolenia organu (w drodze wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej).
W rozpatrywanym przypadku organy prawidłowo przyjęły, że doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła, do Wójta Gminy w dniu 22.10.03r. wniosek o wydanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego na produkcyjno-socjalny, który to wniosek w dniu 16.02.2004r. uzupełniła przedkładając projekt przebudowy budynku. Wniosek ten zgodnie z właściwością został przekazany do Starostwa Powiatowego postanowieniem z dnia [...]. Jednak jak wynika z niekwestionowanych ustaleń dokonanych przez organ nadzoru budowlanego w toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 1 grudnia 2003r., już w październiku 2003r., po wybudowaniu ściany zewnętrznej z siporeksu, dokonaniu wylewki betonowej, wymianie drzwi zewnętrznych i zamontowaniu maszyn w postaci wiertarki stołowej, wiertarki słupowej, tokarki, prasy mimośrodowej, nożyc, walców - skarżąca rozpoczęła w tym budynku działalność gospodarczą polegającą na produkcji elementów stalowych.
Z powyższego wynika, że przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu, do takiej zmiany użytkowania w istocie rzeczy już doszło.
Redakcja powoływanego przepisu art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do tego, że w okolicznościach samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, właściwy organ w trybie art.51 ust.1 tej ustawy, mógł nakazać skarżącej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez konieczności zobowiązywania jej do wykonania czynności, które umożliwią dalsze użytkowanie obiektu zgodnie z prawem, skoro zmiana sposobu użytkowania tego obiektu już faktycznie została dokonana i prowadzono w nim produkcję elementów stalowych.
Zarzuty skargi w świetle powyższych rozważań są bezzasadne. Dodać tylko należy, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o zmianę sposobu użytkowania zgodnie z treścią art. 80 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. jest starosta. Prawidłowo zatem wniosek ten został przekazany do Starostwa Powiatowego. Jeśli organ właściwy do rozpoznania wniosku pozostaje w zwłoce w rozstrzygnięciu sprawy, skarżąca ma prawo wnieść skargę do sądu na bezczynność organu po wyczerpaniu trybu postępowania o jakim mowa w art.37 kpa. W niniejszym postępowaniu kontrolowana jest zaskarżona decyzja wydana przez Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nie czynności podejmowane w tej sprawie przez Wójta Gminy.
Zmieniając bez wymaganego pozwolenia sposób użytkowania budynku, skarżąca winna się liczyć ze skutkami popełnionej samowoli. Dopiero przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania umożliwi właściwemu organowi rozpoznanie wniosku o wydanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania tego budynku.
Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że ostatecznie zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.z 2002r., nr 162, poz.1270 ze zm./ oddalił skargę w niniejszej sprawie.