Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 maja 2004 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującą Z.G. rozbiórkę samowolnie wybudowanego murowanego budynku gospodarczego o wymiarach 4,05 x 9,0 m, usytuowanego na działce przy [...] w S. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, którą należy uznać za zasadną i zgodną z prawem.
Z.G. nie posiadając wymaganego pozwolenia na budowę, jak również nie dokonując zgłoszenia budowy, realizowała budowę budynku gospodarczego o wymiarach 4,05 x 9,0 m. Roboty budowlane wykonywane były w latach 2001 - 2003, a w dniu oględzin tj. [...] obiekt był w stanie surowym. Zasadnie zatem organ I instancji postanowieniem z dnia [...]. podjętym na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy tym budynku z jednoczesnym nałożeniem obowiązku przedłożenia w określonym terminie dokumentów wymienionych w art. 48 ust.
- 3. Skoro inwestorka nie wykonała obowiązku wynikającego z tego postanowienia, zasadnie organ I instancji nakazał jej rozbiórkę przedmiotowego budynku, korzystając z przepisu art. 48 ust. 1 i ust. 4.
Organ odwoławczy podniósł ponadto, że nie ma znaczenia w sprawie fakt, że działka skarżącej ma charakter zagrodowy, o czym stanowi zaświadczenie Wójta Gminy S. z dnia [...], jak również fakt, że realizowany budynek jest związany z produkcją rolną. Przedmiotowy budynek gospodarczy posiada powierzchnię przekraczającą 35 m-, a zatem jego budowa wymagała pozwolenia na budowę, którego inwestorka nie uzyskała przez rozpoczęciem robót.
Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że przedłożone przez skarżącą postanowienie Starosty z dnia [...], jakkolwiek orzeka o udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisów umożliwiając wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych budynku gospodarczego na działce [...] bezpośrednio przy granicy z sąsiednią [...] przy ul. P. w S., to jednak nie może dotyczyć przedmiotowego budynku gospodarczego, powstałego w wyniku samowoli budowlanej. Przepis art. 9 ust. 3 ustawy Prawo budowlane stanowi, że wniosek o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych należy składać przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, który to warunek w przedmiotowej sprawie nie został spełniony.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania organ odwoławczy podniósł, że sprawy finansowe, rodzinne i nieznajomość prawa nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach wniosła Z.G..
W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organ nie bierze pod uwagę jej sytuacji finansowej i rodzinnej (niskie dochody, choroba). Podniosła, że nie wiedziała, że na wybudowanie nowego budynku w miejscu rozebranego ze względu na zły stan techniczny drewnianego budynku gospodarczego jest wymagane pozwolenie na budowę. Tym bardziej, że jest on obiektem gospodarczym związanym z produkcją rolną. Skarżąca podniosła ponadto, że organ w postanowieniu z dnia [...]. wyznaczył jej zbyt krótki termin na przedłożenie dokumentów dotyczących przedmiotowego budynku i nie przychylił się do jej prośby o przedłużenie terminu, którego nie mogła dotrzymać oczekując na wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych. Nie wiedziała, że wniosek o odstępstwo należy składać przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sytuacja rodzinna i materialna skarżącej nie może zatem wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.
W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.
Sąd podziela pogląd organu, że na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego konieczne było pozwolenie na budowę. Przepis art. 29 ust. 1"a" ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane określa bowiem, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniającą zabudową zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, będących parterowymi budynkami gospodarczymi o powierzchni zabudowy do 35 m-, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Bezspornym jest, że powierzchnia przedmiotowego budynku gospodarczego przekracza tę powierzchnię.
W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Skarżysku Kamiennej, zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071) postanowieniem z dnia 27.XI.2003r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych z jednoczesnym nałożeniem obowiązku przedłożenia w określonym terminie dokumentów wymienionych w art. 48 ust.
3. Niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów stanowi przesłankę wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego (art. 48 ust. 4). W wyniku uchybienia terminu strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej. Termin z art. 48 ust. 3 jest terminem nieprzywracalnym i nie stosuje się do niego przepisu art. 58 kpa.
W związku z powyższym należy podzielić stanowisko organu, że niespełnienie przez inwestorkę Z.G. nałożonego na nią postanowieniem obowiązku, o którym mowa w art. 48 ust. 3, obligowało organ do wydania nakazu przymusowej rozbiórki, określonego w art. 48 ust. 1.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.