Uzasadnienie
Skargą z 7 kwietnia 2018 r. A. C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uchwałę nr VIII/70/2011 Rady Miasta Sandomierza w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca, znajdujących się na terenie Gminy Miejskiej Sandomierz. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ke 319/18.
Jak wynika z innych akt tut. Sądu, w sprawie II SA/Ke 178/18 zapadł nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 12 czerwca 2018 r. ze skargi P. C., stwierdzający nieważność § 1 pkt 1 tej samej uchwały Rady Miasta Sandomierza nr VIII/70/2011, która objęta została skargą w sprawie II SA/Ke 319/18.
Z uwagi na brak tożsamości stron skarżących w obu sprawach, nie ma podstaw do odrzucenia skargi A. C. na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając natomiast na uwadze, że wynik sprawy II SA/Ke 178/18 ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej, zarówno co do oznaczenia jej przedmiotu (także poprzez umożliwienie stronie zadysponowanie zakresem zaskarżenia, gdyż wyrok z 12 czerwca 2018 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w § 1 pkt 1, zaś skargą w sprawie II SA/Ke 319/18 objęta została cała uchwała), jak i treści końcowego orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za konieczne zawiesić postępowanie sądowe, o czym orzeczono na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.