Uzasadnienie
Pismem z 7 kwietnia 2018 r. A. C. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 15 czerwca 2011 r. nr VIII/70/2011 w przedmiocie ustalenia stawki opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca.
Pismem z 14 maja 2019 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia żadnej z przesłanek niedopuszczalności dokonania przez stronę czynności dyspozytywnej polegającej na cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć.
O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.