Uzasadnienie
E. B. złożył w dniu 10.V.2012 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości 1100 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza współwłasnością w ½ części domu wielkości 69 m², działki rolnej o powierzchni 1,84 ha i samochodem marki Volskawagen Golf z 1993 r. Wnioskodawca cierpi na przewlekłą obstrukcyjną chorobę płuc z niewydolnością układu oddechowego i kostno-szkieletowego. W związku z powyższym nie może pracować i przeznacza połowę dochodu na zakup leków oraz leczenie. Żona skarżącego prowadzi odrębne od niego gospodarstwo domowe w innym powiecie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 r., poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację osobistą i majątkową wnioskodawcy, w tym: niski dochód, zły stan zdrowia, wydatki na zakup leków i leczenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika z wyboru. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.