Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 13.VI.2012 r. oddalił skargę H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 10.VII.2012r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła pełnomocnikiem H.S. radcę prawnego A. G. W dniu 23.VIII.2012r. wyznaczony radca prawny z urzędu złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Ponadto wniósł o przyznanie mu kosztów korespondencji do skarżącego w wysokości 8,35 zł oraz kosztów przejazdu samochodem osobowym do strony skalkulowanych w oparciu o § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.).
Koszty przejazdu, według pełnomocnika z urzędu, wyniosły po zaokrągleniu: 58 zł (70 x 0,8358 = 58,506). Wyjaśnił, że przejechał 35 km - w jednym kierunku, w obie strony - 70 km, a pojemność skokowa silnika wynosi powyżej 900 cm3. Ponadto oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości, ani w części, jak i nie jest podatnikiem VAT (nie prowadzi działalności gospodarczej).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 poz.270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł.
Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT.
Należy podkreślić, że z treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu jednoznacznie wynika, iż w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty za czynności radcy sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług. Przepis ten nie przewiduje żadnych wyjątków od zawartej w nim regulacji. Oznacza to, iż sądy administracyjne orzekające o wynagrodzeniu dla radców prawnych działających w sprawach na podstawie przyznanego stronie prawa pomocy zobligowane są do podniesienia tego wynagrodzenia o kwotę odpowiednio wyliczonego podatku od towarów i usług. Kwestią odrębną, nie podlegającą rozstrzyganiu w ramach przyznawania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jest natomiast sposób rozliczenia się pełnomocnika z uzyskanej kwoty z tytułu podatku VAT. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 sygn. akt I OZ 95/12, opublikowane w bazie orzecznictwa http://cbois.nsa.gov.pl/).
Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia nadania przesyłki wynika, że pełnomocnik z urzędu w dniu 6.VIII.2012 r. zapłacił 3,75 zł za wysłanie do H. S. zawiadomienia w sprawie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, a w dniu 21.VIII.2012 r. zapłacił 4,60 zł za wysłanie do skarżącego listu poleconego zawierającego opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Kwota 8,35 zł stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego z urzędu należny wraz z wynagrodzeniem.
Należy wskazać, że zwrot wydatków na rzecz pełnomocnika z urzędu obejmuje wydatki realnie poniesione i potwierdzone stosownym dokumentem. Radca prawny A. G. nie przedłożył żadnych dowodów potwierdzających faktycznie poniesione koszty dojazdu do skarżącego, zatem brak jest podstaw do przyznania mu zwrotu wydatków z tego tytułu.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.