Uzasadnienie
K.K. złożył w dniu 25.VI.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Wnioskodawca podał w formularzu, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bezrobotną żoną i dwiema córkami w wieku szkolnym. Czteroosobowa rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 1416 zł, na który składają się: wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości 1200 zł i dwa zasiłki rodzinne na córki po 108 zł. Wnioskodawca co miesiąc spłaca 350 zł tytułem zaległych alimentów. Skarżący oświadczył, że po uregulowaniu bieżących rachunków ledwo wystarcza im na życie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz mieszkania wynajmowanego od gminy wielkości 34 m².
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza niski dochód przypadający na cztery osoby w rodzinie i własnego brak majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i małoletnich córek. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.