Uzasadnienie
Decyzją z [...], znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania K. K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Starosty Sandomierskiego z 11 września 2012 r. w przedmiocie zatrzymania ww. prawa jazdy kat. B wydanego 16 marca 2001 r. przez Starostę S. Skargę na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył K. K. wskazując, że rozstrzygnięcie jest krzywdzące dla niego i jego rodziny. Wskazał, że jego praca łączy się z jazdą samochodem, a w chwili utraty prawa jazdy ją straci. Zobowiązał się, że w miarę możliwości będzie spłacał zadłużenie z tytułu alimentów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy zaskarżona w niniejszej sprawie została wydana na skutek wniosku Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z 26 lipca 2012 r. złożonego na podstawie art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm.)
Z urzędu Sąd ustalił, że w sprawie K 23/10 toczy się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie z wniosku Prokuratora Generalnego o zbadanie zgodności art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Natomiast w myśl art. 5 ust. 5 tej ustawy, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3b, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Taka treść przepisu nie pozwala zatem na uznanie administracyjne.
Podkreślenia także wymaga, że zamierzeniem wniosku złożonego do Trybunału Konstytucyjnego jest eliminacja z porządku prawnego całej instytucji zatrzymania prawa jazdy z powodu uchylania się dłużnika alimentacyjnego od zobowiązań alimentacyjnych, bez względu na sposób uregulowania trybu zatrzymania i zwrotu prawa jazdy. W ocenie wnioskodawcy cel, jakim jest zapewnienie osobom uprawnionym do alimentów skuteczności w egzekwowaniu tego świadczenia, nie pozostaje w adekwatnym związku ze stosowaniem nakazu zatrzymanie prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym.
Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej, w której materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis objęty badaniem sądu konstytucyjnego. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 583/13).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.