Uzasadnienie
H. K. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy i utrzymuje się z emerytury z której wypłacana jest kwota 640 zł netto miesięcznie, a reszta jest zajęta przez komornika. Skarżący oświadczył, że jego dom został zajęty przez komornika. Ponadto posiada nieruchomość rolną o powierzchni 2,25 ha, nie użytkuje z powodu całkowitej niezdolności do pracy. Wnioskodawca wykazał zadłużenie podatkowe oraz z tytułu kosztów sądowych w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: niski dochód, brak majątku oprócz nieruchomości rolnych objętych egzekucją komorniczą, zadłużenie, zły stan zdrowia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.