Uzasadnienie
J. R. złożył formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, jest w takcie rozwodu z żoną, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1119,66 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Wnioskodawca jest niepełnosprawny w stopniu znacznym, przeszedł dwie operacje serca, oczekuje na wymianę stawu biodrowego. Skarżący podał następujące miesięczne wydatki: jedzenie – 600 zł, lekarstwa -250 zł, chemia gospodarcza – 50 zł, paliwo -200 zł, telefon – 60 zł, ubranie – około 100 zł, ubezpieczenie i utrzymanie samochodu 50-100 zł. Ze znajdujących się w aktach sprawy opinii psychiatrycznych wynika, że wnioskodawca cierpi na organiczne zaburzenia urojeniowe.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację osobistą majątkową skarżącego, przede wszystkim dochód, wystarczający jedynie na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający samodzielne występowanie przed sądem oraz brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.