Uzasadnienie
H. K. w dniu 16 sierpnia 2010 r. złożył formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Z formularza złożonego w rozpatrywanej sprawie, także w sprawach sygn. akt II SA/Ke 322/10, II SA/Ke 773/08, II SA/Ke 669/07, II SA/Ke 544/09 oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy i oświadczenia złożonego do sprawy I SA/Ke 393/07 wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, leczy się psychiatrycznie. Skarżący posiada dom, nieruchomość rolną o powierzchni 2,25 ha i 0,48 ha nieużytków. Stwierdził, że grunty rolne, które odziedziczył po rodzicach leżą odłogiem, bowiem w okresie prac polowych przebywał w zakładzie karnym. Podniósł, że brak tytułu własności nieruchomości uniemożliwia mu przekazanie jej za rentę. Skarżący nie pobiera świadczeń z opieki społecznej, bo instytucje pomocy społecznej odmówiły mu pomocy. Wskazał, że konflikty z sąsiadami oraz z wójtem uniemożliwiają mu użytkowanie nieruchomości.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim brak stałego dochodu i możliwości dysponowania posiadanym majątkiem, zły stan zdrowia oraz nieporadność życiową uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.