Uzasadnienie
H. K. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy i utrzymuje się z emerytury w wysokości 915 zł netto miesięcznie. Osiągany dochód przeznacza na zakup leków, węgla, opłaty za prąd, śmieci i inne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. Skarżący oświadczył, że jego dom został zajęty przez komornika. Ponadto posiada nieruchomości rolne o powierzchni 2,27 ha i 48 arów, których nie użytkuje z powodu całkowitej niezdolności do pracy. Wnioskodawca wykazał zadłużenie podatkowe oraz z tytułu kosztów sądowych w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 poz. 1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: niski dochód, brak majątku oprócz nieruchomości rolnych objętych egzekucją komorniczą, zadłużenie, zły stan zdrowia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego. W postępowaniu sądoadministracyjnym może być ustanowiony tylko jeden pełnomocnik z urzędu – albo adwokat albo radca prawny. Uznano, że ze względu na charakter sprawy należy ustanowić radcę prawnego.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Zatem skarga H.K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.