Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia H. K. na postanowienie wydane z upoważnienia Wójta Gminy P. z 28 lutego 2017 r. o uznaniu się za niewłaściwy do załatwienia sprawy i przekazaniu wniosku H. K., zameldowanego na pobyt stały w miejscowości [...], wg właściwości Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z 15 lutego 2017 r. skarżący zwrócił się do GOPS w P. o przyznanie pomocy na remont domu we wsi W. nr 10.
Przekazując wniosek wg właściwości organ I instancji wyjaśnił, że H. K. nie zamieszkuje pod ww. adresem, a w miejscowości [...] tj. w rejonie właściwości GOPS w S..
W złożonym zażaleniu skarżący podniósł, że jest osobą bezdomną i schorowaną, wymagającą stałej opieki. Dodał, że bezskutecznie zwracał się z prośbą o pomoc na remont domu we wsi [...]. Wyjaśnił, że w Wójczy nie ma światła i gazu.
Rozpatrując zażalenie SKO wskazało, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa przekazanie podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma – zawiadomienia, które powinno zawierać uzasadnienie. Przepisy kpa nie przewidują, by przekazanie określonego podania do rozpatrzenia zgodnie z właściwością innemu organowi następowało w drodze postanowienia i by na to postanowienie służyło zażalenie. Prawo to służby tylko w przypadku, gdy kpa tak stanowi, a zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kpa. Ponadto zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej, a następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Następuje to zatem w formie zwykłej czynności przekazania.
Wobec powyższego, zdaniem SKO, stosownie do art. 134 kpa należało stwierdzić niedopuszczalność wniesionego zażalenia.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze H. K. podniósł, że jest mieszkańcem gminy P., tam ma "naliczony podatek od mieszkania" i zobowiązano go do płacenia "na śmieci". Wyjaśnił, że dom wymaga remontu, na który go nie stać. Ponadto naliczane mu są dwie opłaty za śmieci – w W. i M. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu takiego naruszenia przepisów, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy wskazać, że stosownie do treści art. 134 w związku z art. 144 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Jedną z podstawowych przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest wyłączenie przez ustawodawcę możliwości wniesienia zażalenia na określone rodzaje postanowień czy też pism organu w postaci zawiadomień. Przesłanka ta wystąpiła w niniejszej sprawie.
Sąd zauważa, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z powyższego wynika, że przekazanie podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie stanowi również czynności, o jakiej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie rozstrzyga bowiem o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt I OSK 2104/15, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomimo nadania przez organ I instancji pismu z dnia 28 lutego 2017 r. tytułu "postanowienie" nie można uznać, że przysługuje na nie zażalenie. Uprawnienia takiego nie może również kreować błędne pouczenie udzielone w tym zakresie skarżącemu przez organ I instancji. Tym samym organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa.
Z uwagi na powyższe skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.