Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania M. S. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił w całości decyzję Starosty K. z dnia [...] znak: [...], orzekającej o utracie przez M.S. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny sprawy:
M. S. zarejestrował się z Powiatowym Urzędzie Pracy w K. z dniu 21 czerwca 2000 r. i na mocy decyzji Starosty Kieleckiego z dnia 21 czerwca 2000 r. został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od 29 czerwca 2000 r.
Na mocy decyzji organu I instancji z dnia 29 czerwca 2001 r. M. S. utracił od dnia 29 czerwca 2001 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania.
W dniu 22 maja 2006 r. zainteresowany złożył do Powiatowego Urzędu Pracy w K. oświadczenie, że z dniem 18 maja 2006 r. rozpoczął pracę na umowę zlecenia, w związku z czym organ I instancji decyzją z dnia [...] pozbawił go od dnia 18 maja 2006 r. statusu osoby bezrobotnej.
W dniu 13 lipca 2006 r. do Powiatowego Urzędu Pracy W K. wpłynęła decyzja ZUS z dnia [...] orzekająca o przyznaniu M. S. na okres od 1 września 2002 r. do 30 września 2003 r. prawa do renty z powodu częściowej niezdolności do podjęcia pracy.
W związku z tym decyzją z dnia [...] znak: [...] organ I instancji, powołując się na przepis art. 154 kpa uchylił w całości decyzję z dnia 22 maja 2006 r., stwierdzając w jej treści, że ze względu na słuszny interes strony odstępuje od jej uzasadnienia.
Jednocześnie w dniu [...] organ I instancji wydał decyzję znak: znak [...] orzekającą o utracie przez M. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2002 r. z powodu nabycia prawa do renty.
M. S. wniósł od powyższych decyzji odwołanie.
Rozpatrując odwołanie od decyzji znak: [...] organ odwoławczy decyzją z dnia [...] znak: [...] uchylił ją ze względów proceduralnych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ II instancji stwierdził, że Starosta K. wydając decyzję zastosował niewłaściwy tryb administracyjny, tzn. wydał ją w oparciu o art. 154 § 1 kpa, podczas gdy należało wznowić postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, a następnie wydać decyzję w oparciu w art. 151 kpa.
W związku z tym decyzja organu I instancji znak: [...], wydana w konsekwencji wydania decyzji znak: [...] również podlega uchyleniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] wniósł M. S., wnosząc o przyznanie i wypłacenie zaległości z tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Zarzucił, iż nabył prawo do renty z powodu częściowej niezdolności do podjęcia pracy od 1.IX.2002 r. do 30.IX.2003 r. i od dnia 1.X.2003 r. nabył prawo do płatnego zasiłku dla bezrobotnych
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, aczkolwiek przyczyny jej uwzględnienia nie są tożsame z przedstawionymi przez skarżącego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na Sądzie zatem ciąży obowiązek kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem we wszystkich aspektach, nie tylko tych podniesionych w skardze.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawę procesową decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowił przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Przepis ten upoważnia organ odwoławczy do wydania decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości lub w części oraz wydania w tym zakresie orzeczenia reformatoryjnego (orzekającego co do istoty sprawy), bądź też uchylenia decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji.
W sprawie niniejszej organ odwoławczy uznał, że w związku z tym, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] znak: [...], w konsekwencji której wydana została decyzja znak: [...], będąca przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu została uchylona (decyzją Wojewody z dnia [...] znak [...], to również i ta decyzja (znak: [...]) podlega uchyleniu.
Należy podnieść jednak istotną w sprawie okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r. w sprawie II SA/Ke 63/07 stwierdził nieważność decyzji Wojewody z dnia [...] znak [...], z uwagi na jej wydanie bez podstawy prawnej. Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej powoduje usunięcie jej z obrotu prawnego i oznacza, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą nieważności wymienioną w art. 156 § 1, a co za tym idzie - jest nieważna z mocy samego prawa od początku, czyli od daty jej wydania.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wobec wystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 8 kpa).
Wobec tego, że przesłanka będąca przyczyną stwierdzenia nieważności istniała już w dacie wydania tej decyzji organ odwoławczy w sprawie niniejszej winien rozpoznać ponownie odwołanie M. S. od decyzji z dnia [...] znak: [...], uwzględniając wskazany stan faktyczny.