Uzasadnienie
Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 października 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ uznał, że brak było podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia. Przy piśmie z dnia 5 lutego 2018 r. organ nadesłał poświadczoną za zgodność kopię swojego postanowienia 22 stycznia 2018 r., znak: [...], stwierdzającego nieważność zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 126 i art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. W piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. organ poinformował, że Z. P. nie zwrócił się w z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r., w związku z czym postanowienie to jest prawomocne i ostateczne. Do pisma dołączono zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia 22 stycznia 2018 r., z którego wynika, że zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 26 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", gdy postępowanie z innych przyczyn niż w pkt 1-2 (cofnięcie skargi, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 zachodzi, jeśli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja utraci byt prawny w postępowaniu nadzwyczajnym, np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. II OSK 85/05).
W niniejszej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. stwierdził nieważność zaskarżonego, własnego postanowienia z dnia 31 października 2017 r. Orzeczenie z dnia 22 stycznia 2018 r. jest ostateczne. Z. P. nie wystąpił bowiem w terminie ustawowym z wnioskiem ponowne rozpatrzenie sprawy, co wynika z pisma organu z dnia 12 kwietnia 2018 r.
W rezultacie stwierdzenia nieważności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia przestał istnieć przedmiot zaskarżenia - tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa.