Uzasadnienie
G. C. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia finansowego związanego z lokalem mieszkalnym.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnim synem. Jedynym dochodem trzyosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości 3296 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku poza współwłasnością mieszkania wielkości 64 m kw, na zakup którego zaciągnął kredyt i działką budowlaną w M. I o powierzchni 1043 m kw obciążoną hipoteką na spłatę kredytu.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit.d ustawy z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. d, art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.