Uzasadnienie
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania R. Z. i T. Z. od decyzji Starosty z dnia [...] 2006 r., sprostowanej postanowieniem tego organu z dnia [...]2006 r. o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] 2003 r. w sprawie zarejestrowania pojazdu marki Fiat Uno nr indentyfikacyjny [...] rok produkcji 1995 i unieważnieniu dowodu rejestracyjnego nr [...] i tablic rejestracyjnych nr [...] oraz o odmowie zarejestrowania samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa 1/ uchylił zaskarżoną decyzje w części dotyczącej:
"2) unieważnić dowód rejestracyjny nr [...] oraz tablice rejestracyjne nr [...],
- 3) odmówić zarejestrowania samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...]" i w to miejsce orzekł:
odmówić zarejestrowania samochodu marki Fiat Uno 45S rok produkcji 1995, nr indentyfikacyjny [...], dotychczasowy numer rejestracyjny [....], 2/ w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...]2003 r. Starosta, działając na wniosek R. Z. i T. Z. dokonał rejestracji pojazdu marki Fiat Uno 45S, nr nadwozia[...], wydając dowód rejestracyjny serii [...] i tablice rejestracyjne nr [...].
Pismem z dnia 27 lutego 2006 r. Prokurator Rejonowy w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. W. wniósł w oparciu o art. 184 § 1 i 2 kpa sprzeciw od ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] 2003 r., gdyż w trakcie prowadzonego dochodzenia w sprawie [...] przeciwko R. Z. ustalono, że w dniu 14 października 2003 r. zakupił on samochód osobowy marki Fiat Uno 45S, w którym następnie usunął znaki identyfikacyjne numeru nadwozia i wstawił je do innego pojazdu tej samej marki. W dniu 21 października 2003 r. R. Z. złożył w Starostwie Powiatowym w K. W. wniosek o rejestrację pojazdu z podrobionym numerem nadwozia.
Stosownie do art. 186 kpa Starosta postanowieniem z dnia [...] 2006 r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] 2003 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa, który stanowi, że w sprawie zakończoną ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.
Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2005 r. (sygn. II K 72/05) Sąd Rejonowy w K. W. orzekł, iż R. Z. w okresie od 14 października do 21 października 2003 r. daty bliżej nie ustalonej w J. w powiecie k. usunął znaki identyfikacyjne pojazdu nr nadwozia [...] z samochodu osobowego marki Fiat Uno 45S o nr rej. [...] i oznaczył nimi inny samochód osobowy marki Fiat Uno o nr rej. [...] poprzez wspawanie tych numerów w miejsce pola numerowego tego pojazdu (art. 306 kk), zaś dnia 21 października 2003 r. w K. W. wprowadził w błąd Starostę uprawnionego do zarejestrowania pojazdu i wydania dowodu rejestracyjnego pojazdu w ten sposób, że podał we wniosku o rejestrację pojazdu numer silnika i nadwozia samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...], gdy tymczasem zgłosił do rejestracji inny pojazd tej samej marki z przerobionym numerem nadwozia samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...], przez co popełnił przestępstwo z art. 272 kk.
Po zakończeniu postępowania wznowieniowego Starosta na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 1 i 5, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i § 2 ust. 1, § 3 ust. 1, § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. z 2002 r. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) w zw. z art. 104 i art. 151 § 1 pkt 2 kpa decyzją z dnia [...] 2006 r. orzekł o uchyleniu własnej decyzji o rejestracji pojazdu, unieważnieniu dowodu rejestracyjnego nr [...] i tablic rejestracyjnych nr [...], nie wydając nowej decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy, naruszając w ten sposób art. 151 § 1 pkt 2 kpa. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] 2006 r., sprostowaną postanowieniem tego organu z dnia [...] 2006 r. uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...]2003 r. o zarejestrowaniu pojazdu marki Fiat Uno 45S nr nadwozia [...], rok produkcji 1995, orzekł o unieważnieniu dowodu rejestracyjnego nr [...] i tablic rejestracyjnych nr [...] dla tego pojazdu oraz odmówił zarejestrowania samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...].
Organ odwoławczy, rozpoznając odwołanie R. Z. i T. Z. uznał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji w części orzekającej o uchyleniu wcześniejszej decyzji z dnia [...]2003 r. znajduje uzasadnienie faktyczne i prawne.
Okoliczność, że wnioskujący o rejestrację pojazdu podał we wniosku numer silnika i nadwozia samochodu osobowego marki Fiat Uno o nr rej [...], a faktycznie zgłosił do rejestracji inny pojazd tej samej marki z przerobionym numerem nadwozia [...] została wykazana wyrokiem Sądu Rejonowego w K. W. z dnia 30 maja 2005 r. w sprawie II K 71/05. Zatem sfałszowanie dowodu zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Taki stan faktyczny uzasadnia uchylenie decyzji z dnia [...]2003 r. o rejestracji pojazdu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa.
Natomiast organ odwoławczy uznał, że nie ma podstawy prawnej rozstrzygnięcie organu I instancji w pozostałej części, dotyczące "unieważnienia" dowodu rejestracyjnego nr [...] oraz tablic rejestracyjnych nr [...]. Przepisy dotyczące rejestracji pojazdów (art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów), posługują się określeniami "wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice" oraz "wydaje dowód rejestracyjny.... zalegalizowane tablice rejestracyjne", co świadczy o materialno-technicznym jedynie charakterze tych czynności. Przepis art. 73 ust. 1 ustawy przewiduje dwie czynności organu rejestracyjnego, tzn. dokonanie rejestracji oraz wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Samo wydanie dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością materialno-techniczną., która nie wyznacza sytuacji prawnej jednostki, gdyż musi być poprzedzona rozstrzygnięciem organu w przedmiocie rejestracji pojazdu.
Wydanie zatem dowodu rejestracyjnego i tablic może nastąpić tylko w razie pozytywnego załatwienia wniosku strony o zarejestrowanie pojazdu, co następuje o tyle jednocześnie, aby decyzja o zarejestrowaniu poprzedziła materialno-techniczną czynność wydania dowodu rejestracyjnego i tablic.
Uchylenie decyzji w wyniku prowadzonego postępowania wznowieniowego oznacza, że organ prowadzący to postępowanie na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa wydaje w miejsce decyzji uchylonej nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Mając to na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że skoro wnioskodawcy składając wniosek o zarejestrowanie pojazdu posłużyli się fałszem, co do numeru nadwozia pojazdu, która to okoliczność została w sprawie udowodniona, a na dzień podjęcia decyzji nie wystąpiły żadne nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę dokumentów przedłożonych do rejestracji pojazdu, to rozstrzygnięcie o odmowie zarejestrowania pojazdu przedstawionego do rejestracji wnioskiem z dnia 21 października 2003 r. jest zasadne.
Odnosząc się do zarzutu odwołania organ odwoławczy podniósł, że poniesienie kary za wprowadzenie w błąd organu rejestracyjnego i wyłudzenie w ten sposób poświadczenia nieprawdy w dowodzie rejestracyjnym (czyn z art. 272 kk) nie zmienia faktu, że pojazd, którego zwrot Sąd nakazał nie może być zarejestrowany w oparciu o dokumenty niezgodne z stanem faktycznym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy zarejestrowania dotyczy pojazdu podanego we wniosku o rejestrację, a więc samochodu osobowego marki Fiat Uno 45S, rok produkcji 1995, nr identyfikacyjny [...], dotychczasowy nr rejestracyjny[...].
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli T. Z. i R. Z., domagając się jej uchylenia i nakazania Staroście zarejestrowania pojazdu marki Fiat Uno w oparciu o umowę kupna-sprzedaży pomiędzy M. K. a R. Z. i T. Z. W skardze podniesiono, że organ odmówił rejestracji samochodu powołując się na wyrok Sądu Rejonowego w K. W. z 30 maja 2005 r., potwierdzający fakt przedstawienia przez skarżących sfałszowanych numerów nadwozia pojazdu zgłoszonego do rejestracji, natomiast nie wziął pod uwagę, że Sąd nakazał zwrot samochodu właścicielom, uznając legalność tego pojazdu i legalność jego posiadania przez właścicieli.
Skarżący stwierdzili, że za przerobienie numerów zostali już ukarani, ponieśli odpowiedzialność i nie mogą być powtórnie ukarani, a uchylenie poprzedniej rejestracji nie może rzutować na ponowną rejestrację pojazdu. Skarżący zarzucili, że organ nie wyjaśnił, co mają zrobić ze swoim samochodem, skoro nie mogą z niego korzystać, wprowadzić do obrotu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Nadto organ podniósł, że dokumenty, które właściciel obowiązany jest przedstawić do wniosku o rejestrację pojazdu muszą być prawdziwe, tak w pod względem ich autentyczności, jak i treści, którą poświadczają i nie mogą budzić wątpliwości, co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Nie jest możliwe zarejestrowanie pojazdu w oparciu o dowód rejestracyjny innego pojazdu zakupionego umową z dnia 14 października, którego numer nadwozia [...] posłużył do oznaczenia pojazdu wnioskowanego do zarejestrowania. Numer nadwozia pojazdu jest jego cechą identyfikacyjną, którą nadaje i umieszcza producent. Przepis art. 66a ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym daje także staroście kompetencje do wydania decyzji o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu, jednak tylko w określonych tym przepisem przypadkach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badając legalność zaskarżonego aktu sąd administracyjny dokonuje jego oceny w odniesieniu do przepisów obowiązujących w dacie jego wydania i w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dacie jego wydawania. Zasady słuszności, czy też celowości nie mogą być brane pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.
Postępowanie w sprawie niniejszej, będące nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego zostało wszczęte na skutek sprzeciwu Prokuratora (art. 186 kpa).
Zgodnie z przepisem art. 151 § 1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania, określonego w art. 149 § 2 kpa wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Obowiązkiem organu było przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wskazaną przez Prokuratora podstawą był art. 145 § 1 pkt 1 kpa, który stanowi, że w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.
W sprawie niniejszej bezspornym jest, że prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2005 r. (sygn. II K 72/05) Sąd Rejonowy w K. W. orzekł, iż R. Z. w okresie od 14 października do 21 października 2003 r. daty bliżej nie ustalonej w J. w powiecie k. usunął znaki identyfikacyjne pojazdu nr nadwozia [...] z samochodu osobowego marki Fiat Uno 45S o nr rej. [...] i oznaczył nimi inny samochód osobowy marki Fiat Uno o nr rej. [...] poprzez wspawanie tych numerów w miejsce pola numerowego tego pojazdu (art. 306 kk), zaś dnia 21 października 2003 r. w K. W. wprowadził w błąd Starostę uprawnionego do zarejestrowania pojazdu i wydania dowodu rejestracyjnego pojazdu w ten sposób, że podał we wniosku o rejestrację pojazdu numer silnika i nadwozia samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...], gdy tymczasem zgłosił do rejestracji inny pojazd tej samej marki z przerobionym numerem nadwozia samochodu marki Fiat Uno o nr rej. [...], przez co wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie dowodu rejestracyjnego (przestępstwo z art. 272 kk).
Mając to na uwadze należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że skoro wnioskodawcy składając wniosek o zarejestrowanie pojazdu posłużyli się fałszem co do numeru nadwozia pojazdu, która to okoliczność została w sprawie udowodniona, a na dzień podjęcia decyzji nie wystąpiły żadne nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę dokumentów przedłożonych do rejestracji pojazdu, to rozstrzygnięcie o odmowie zarejestrowania pojazdu przedstawionego do rejestracji wnioskiem z dnia 21 października 2003 r. jest zasadne. Poniesienie kary przez skarżących za wprowadzenie w błąd organu rejestracyjnego i wyłudzenie w ten sposób poświadczenia nieprawdy w dowodzie rejestracyjnym, a także orzeczenie przez Sąd o zwrocie skarżącym pojazdu nie zmienia faktu, że pojazd ten nie może być zarejestrowany w oparciu o dokumenty niezgodne z stanem faktycznym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy zarejestrowania dotyczy pojazdu podanego we wniosku o rejestrację z dnia 21 października 2003 r., a więc samochodu osobowego marki Fiat Uno 45S, rok produkcji 1995, nr identyfikacyjny [...], dotychczasowy nr rejestracyjny [...].
Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że organ odwoławczy nie naruszył przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa i właściwie zastosował art. 151 § 1 pkt 2 kpa.
Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że niedopuszczalne było wydanie przez organ I instancji orzeczenia o "unieważnieniu" tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego. Nie można uznać za wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy poprzez orzeczenie o "unieważnieniu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych", jak to uczynił organ I instancji w pkt 2 sentencji decyzji. Należało odmówić zarejestrowania samochodu, skoro organ uznał, że okoliczności podniesione w uzasadnieniu decyzji uniemożliwiają dopuszczenie tego pojazdu do ruchu, o czym orzekł organ odwoławczy. Słusznie organ ten stwierdził, że wydanie tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością o charakterze materialno-technicznym, nie decyzyjnym, co przesądza w konsekwencji o niedopuszczalności "unieważniania" tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego. Sama czynność wydania dowodu rejestracyjnego, jak słusznie zauważył organ odwoławczy nie wyznacza sytuacji prawnej wnioskodawcy, gdyż musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez organ, czy w danej sytuacji wniosek o rejestrację spełnia wszystkie określone wymagania ustawowe.
Dopiero akt rejestracji pojazdu ma cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym. Wydanie zatem dowodu rejestracyjnego i tablic może nastąpić tylko w razie pozytywnego załatwienia wniosku strony o zarejestrowanie pojazdu. Dowód rejestracyjny potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niezasadna. Orzeczenie przez Sąd Rejonowy w K. W. w wyroku z dnia 30 maja 2005 r. o zwrocie skarżącym na podstawie art. 230 kpk samochodu osobowego marki Fiat Uno o nr rejestracyjnym [...] nie oznacza, że pojazd ten ma być zarejestrowany na podstawie wniosku skarżących z dnia 21 października 2003 r. o rejestrację. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy nie jest możliwe zarejestrowanie pojazdu w oparciu o dowód rejestracyjny innego pojazdu zakupionego umową z dnia 14 października, którego numer nadwozia [...] posłużył do oznaczenia pojazdu wnioskowanego do zarejestrowania. Numer nadwozia pojazdu jest jego cechą identyfikacyjną, którą nadaje i umieszcza producent. Przepis art. 66a ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym daje staroście kompetencje do wydania decyzji o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu, jednak tylko w określonych tym przepisem przypadkach.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę. Orzeczenie o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w kwocie 292,80 zł, w tym 54,80 VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia § 15, § 16, § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).