Uzasadnienie
Z. F. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z partnerem. Skarżąca utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 750 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku oprócz domu. Za akt sprawy wynika, że znajduje się on na działce o powierzchni 0,08 ha w miejscowości G.. Jej partner przeszedł, trzy zawały serca udar mózgu i utrzymuje się z renty w wysokości 750 zł netto miesięcznie. Czeka go zabieg operacyjny. Wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki miesięczne: woda -100 zł, prąd- 300 zł, gaz – 50 zł, zakup leków dla niej i partnera – około 380 zł. Ponadto wydaje 500 zł na opał i spłaca raty kredytu zaciągnięto na remont domu. Skarżąca oświadczyła, że czasem brakuje jej pieniędzy na życie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim niski dochód z dwóch rent wystarczający jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, w tym zakup leków, brak majątku poza domem i zadłużenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i partnera, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.