Uzasadnienie
K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 października 2012r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz podpisania własnoręcznie skargi i nadesłania dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na brak podpisania skargi tut. Sąd postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012r. (doręczonym pełnomocnikowi strony w dniu 9 stycznia 2013r.) orzekł o jej odrzuceniu – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.
W dniu 12 stycznia 2013r. K. M. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do podpisania skargi, argumentując że niedopełnienie tego obowiązku było wynikiem braku zrozumienia skierowanego do niej w tym zakresie wezwania. W załączeniu strona przedstawiła podpisany egzemplarz skargi.
Pełnomocnik skarżącej w treści skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 31 grudnia 2012r. również powołał się na ww. okoliczności, argumentując że do uchybienia terminu doszło z uwagi na zaistnienie okoliczności, za które K. M. nie ponosi winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4).
Nie budzi wątpliwości Sądu złożenie przez skarżącą wniosku w terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., jako że postanowienie o odrzuceniu skargi – w którym wskazano na brak podpisania skargi – zostało doręczone jej pełnomocnikowi w dniu 9 stycznia 2013r., a przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 12 stycznia 2012r. Do pisma tego załączono podpisaną skargę, spełniając tym samym wymóg z art. 87 § 4 ustawy P.p.s.a.
Przechodząc natomiast do oceny braku winy w uchybieniu terminu wskazać trzeba, ze kwestia ta powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt: II OSK 479/07, LEX nr 344095). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy niemożliwe było usunięcie zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt: II OSK 479/07, LEX nr 344095). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się tak nadzwyczajne zdarzenia, jak przerwy w komunikacji, powódź, pożar, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Oceniając złożony w niniejszej sprawie wniosek stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków swojej skargi. Nienależyte zapoznanie się przez skarżącą z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi nie może być bowiem uznane za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Wręcz przeciwnie – należy potraktować to jako brak należytej staranności K. M., która – wezwana do własnoręcznego podpisania skargi (k. 11 akt sądowych) – nie dopełniła tego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011r., sygn. akt: I FZ 162/11, LEX nr 1082358, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2010r. o sygn. akt: II SA/Ke LEX nr 784384). Niezrozumienie sformułowanego w tym zakresie pouczenia nie jest przeszkodą, która uniemożliwia stronie dotrzymanie terminu. Okoliczność ta nie usprawiedliwia braku winy w działaniu strony i uchybienia terminu do złożenia podpisanego egzemplarza skargi.
Należy jednocześnie wyjaśnić stronie skarżącej, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt: I OZ 402/11, LEX nr 821331).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.