Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30.I.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 27.II.2012 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego. Wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący oświadczył, że od 16.IV.2011 r. do 26.10.2011 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, a obecnie do 23.10.2012 r. pobiera zasiłek rehabilitacyjny w wysokości około 500 zł, a jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości 900 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca wykazał własność zabudowanej nieruchomości rolnej o powierzchni 0,46 ha. Z akt sprawy wynika, że w należącym do skarżącego Zakładzie nie jest obecnie prowadzona działalność produkcyjna. A. G. oświadczył, że na wzniesienie budynków produkcyjnych zaciągnął kredyty, poniósł straty finansowe w związku z kryzysem, jest zmuszony do zmiany profilu produkcji. Wnioskodawca nie wykazał żadnych oszczędności ani wartościowych ruchomości.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.,) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie uwzględniono, że wnioskodawca obecnie przebywa na zasiłku rehabilitacyjnym, nie posiada oszczędności ani wartościowych ruchomości lub nieruchomości przynoszących zysk, w należącym do niego zakładzie nie jest wykonywana działalność produkcyjna, a dochód jaki osiąga wraz z żoną wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób. Uznano zatem, że skarżący obecnie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.