Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6.XII.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 13.III.2013 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca cierpi na czterokończynowe porażenie, porusza się na wózku inwalidzkim i mieszka w Domu dla Niepełnosprawnych. Skarżący ma przyznaną emeryturę w wysokości 1579,14 zł brutto miesięcznie, z której 70% jest przeznaczane na pokrycie kosztów jego utrzymania w domu pomocy społecznej. Skarżący oświadczył, że jego zadłużenie z tytułu egzekucji administracyjnej wynosi około 350 zł. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, m.in. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim: niepełnosprawność, dochód z emerytury, który w większości jest przeznaczany na pokrycie kosztów utrzymania w domu pomocy społecznej, brak własnego majątku i zadłużenie, uznano, że nie jest on w stanie uiścić wynagrodzenia pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.