Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z. L. od decyzji Starosty K., kierującej Z. L., posiadającego uprawnienie do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, na badania lekarskie z powodu powzięcia informacji o zastrzeżeniach co do stanu jego zdrowia, mogącego powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Do wydania tego rozstrzygnięcia doszło na tle następujących okoliczności.
Prokurator Rejonowy pismem z 20 października 2010r. wniósł o wydanie decyzji kierującej Z. L. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wobec nasuwających się zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. W uzasadnieniu wskazał, że było prowadzone przeciwko Z. L. postępowanie przygotowawcze o przestępstwo z art. 177 § 1 kk, w trakcie którego ustalono, że w 1995r. Z. L. uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego obecnie cierpi na padaczkę pourazową. Do pisma została dołączona dokumentacja lekarska z leczenia Z. L. po doznanym przez niego urazie kości czołowej i skroniowej czaszki, a także opinia sądowo psychiatryczna sporządzona w związku z prowadzonym przez prokuraturę postępowaniem w sprawie potracenia przez kierującego pojazdem Z. L. rowerzysty. Organ I instancji uwzględnił wniosek. W odwołaniu Z. L. zarzucił, że decyzja nie odpowiada prawu bowiem jego zdaniem brak jest podstaw prawnych i faktycznych do stwierdzenia przez Starostę, że powziął on wiarygodną informację o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia.
Dołączona opinia psychiatryczna została sporządzona bez podstaw prawnych, albowiem badania przeprowadzali lekarze nieuprawnieni, a zarzuty do tej opinii do chwili obecnej nie zostały rozpoznane przez Sąd Rejonowy w sprawie II K 991/10 w sprawie kolizji drogowej, która to sprawa jeszcze nie została zakończona. Utrzymując decyzję organu I instancji w mocy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że przeciwko Z. L. prowadzone jest postępowanie karne, w związku z potrąceniem przez niego rowerzysty, że w 1995r. odwołujący uległ wypadkowi, doznając między innymi urazu głowy i od tego czasu jest systematycznie leczony w poradniach neurologicznych, a od 1996r. ma rozpoznaną padaczkę pourazową. Choroba ta przejawia się okresowymi stanami omdlenia i ogólnej słabości, bez napadów drgawkowych. Powyższych ustaleń organ dokonał w oparciu o dokumentację lekarską i opinię sporządzoną przez biegłych psychiatrów w dniu 31 sierpnia 2010r. w Centrum Psychiatrii w M..
Kolegium przytoczyło przepisy art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. nr 108, poz. 908 z późniejszymi zmianami), dalej zwanej w skrócie ustawą oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2 poz. 15), i wskazało, że zachodziła podstawa do wydania decyzji na podstawie tych przepisów, bowiem organ I instancji uzyskał wiarygodną informację, potwierdzającą istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do możliwości kierowania przez Z. L. pojazdami.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że są one nieuzasadnione, bowiem z akt sprawy wynika, że u Z. L. zdiagnozowano padaczkę pourazową, co podczas badania sam odwołujący się potwierdził, a także opisał jej objawy.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze Z. L. domagał się uchyleniu decyzji organów obu instancji. Zarzucił, że ani Starosta K. ani też prokurator Rejonowy nie mógł uzyskać wiarygodnych informacji o jego stanie zdrowia bowiem nie są oni specjalistami z dziedziny medycyny sądowej, zaś opinia sądowo – psychiatryczna wraz z dokumentacją sporządzona na użytek postępowania karnego w sprawie domniemanej kolizji drogowej została przez niego zakwestionowana i Sąd Rejonowy dotychczas nie wydał w tej sprawie wyroku. Dlatego też jego zdaniem postępowanie administracyjne w sprawie powinno być umorzone jako bezprzedmiotowe.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy bądź stanowił podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Sądowa kontrola legalności orzeczeń wydawanych w toku postępowania administracyjnego sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się ani naruszenia prawa materialnego ani tez prawa procesowego w stopniu, który uzasadniałby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Z normy zawartej w zacytowanym przepisie wynika, że aby można było skierować kierującego pojazdem na badanie lekarskie musi wystąpić przesłanka materialnoprawna w postaci "nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia", potwierdzona w wyniku przeprowadzonego postępowania. Podstawą do wydania decyzji jest wiarygodna (przynajmniej uprawdopodobniona) informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia.
W niniejszej sprawie Starosta K. uzyskał informację o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia Z. L. od Prokuratora Rejonowego, który do informacji dołączył cały szereg dokumentów lekarskich. Wynika z nich w sposób jednoznaczny, że skarżący na skutek doznanego urazu głowy od 1996r. leczy się neurologicznie z powodu stwierdzonej u niego padaczki. Z opinii sądowo – psychiatrycznej wynika, że sam Z. L. w toku wywiadu poinformował badających o tym, że od kilku lat odczuwa okresowe poczucie omdlenia i zawroty głowy, i że takie objawy występują u niego "może raz na miesiąc". Podnieść należy, że skarżący nie kwestionuje samego faktu, że choruje na padaczkę ani związanych z tą chorobą objawów. Nawet więc jeśli zakwestionował on w toku prowadzonego przed Sądem Rejonowym postępowania opinię biegłych, którzy w konkluzji stwierdzili, że w czasie dokonywania zarzucanego mu czynu karalnego miał w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia, przy ograniczonej ale nie w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest to, że dotychczas Sąd Rejonowy tych zarzutów do opinii nie rozpoznał.
Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że w sprawie dotyczącej skierowania na badania lekarskie na podstawie art. 122 §1 pkt 4 ustawy organ nie ustala, czy faktyczne zachodzą przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami, a jedynie czy występuje przypadek nasuwający zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje stosowne orzeczenie. Skierowanie na badanie lekarskie ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, czy stwierdzona u skarżącego choroba może mieć wpływ na jego zachowanie jako uczestnika w ruchu drogowym.
Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.