Uzasadnienie
W. K.do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z nieruchomości dołączył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1400 zł i 1100 zł – w sumie 2500 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że ponadto mają na utrzymaniu sześcioletnią wnuczkę, na którą przeznaczają 300 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że miesięcznie uiszczają 700 zł- 800 zł tytułem opłat za mieszkanie w K. i media. Ponadto oboje z żoną co miesiąc wykupują leki. Skarżący płaci za nie do 300 zł miesięcznie.
Z akt administracyjnych wynika, że W. i J. małż. K. są właścicielami działki nr 381/25 w M. o powierzchni 0,0765 ha. W piśmie z dnia 29.VIII.2011 r. oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnioskodawca oświadczył, że odpady zgromadzone na wyżej wymienionej nieruchomości wykorzystuje lub wykorzysta w przyszłości do budowy domu, proces inwestycyjny trwa.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów podlega oddaleniu. Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i wnuczki. Skarżący wraz z żoną uzyskują stałe dochody z dwóch emerytur, co umożliwia planowanie wydatków. Ponadto jak wynika z pism zgromadzonych w aktach sprawy wnioskodawca prowadzi proces inwestycyjny związany z budową domu jednorodzinnego na działce w M. Inwestycja taka wymaga znacznych nakładów finansowych. W świetle powyższych okoliczności nie można uznać skarżącego go za osobę ubogą wymagającą pomocy państwa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Uznano zatem, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch emerytur oraz posiadanym majątkiem nieruchomym wnioskodawca będzie w stanie zgromadzić środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł oraz poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej, a następnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.