Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 października 2008r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2009 r. ustanowiono dla skarżącej na jej wniosek radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 16 lutego 2009 r. pełnomocnikiem M. K. radcę prawnego H. Z.. Skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym.
W dniu 26 marca 2009 r. radca prawny z urzędu wniosła w imieniu M. K. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł i zwrotu opłaty skarbowej pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. K. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu radcy prawnego z urzędu stwierdzając, że jest ono przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a), po złożeniu przez pełnomocnika stosownego oświadczenia.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. zostały zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach akta o sygnaturze II SA/Ke 767/08. Do dnia 24 maja 2010 r. do tutejszego Sądu nie wpłynęło oświadczenie radcy prawnego z urzędu dotyczące kosztów udzielonej pomocy prawnej.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie zaś z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.) regulującego powyższe zasady, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, iż z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa.
Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, iż oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08).
Reasumując, skoro zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie zawierał oświadczenia o nieuiszczeniu przez skarżącą w całości ani w części kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jak również oświadczenie o treści określonej w § 16 rozporządzenia nie zostało złożone przez radcę prawnego w terminie późniejszym w odrębnym piśmie, należało odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu postanowiono jak w sentencji.