Uzasadnienie
Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach toczyło się postępowanie ze skargi Stowarzyszenia A. z siedzibą w J. na uchwałę Rady Miejskiej w J. w przedmiocie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r. Sąd stwierdził nieważność § 4 zaskarżonej uchwały, oddalił skargę w pozostałym zakresie i stwierdził, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu, co do § 4.
W dniu 9 lipca 2012 r. (data nadania 5 lipca 2012 r.) skarżące Stowarzyszenie złożyło zażalenie na brak zasądzenia kosztów postępowania w ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że opóźnienie w złożeniu zażalenia wynikało z powodu działania bez profesjonalnego pełnomocnika oraz braku w pouczeniu sądowym informacji, co do sposobu i terminu zaskarżenia rozstrzygnięcia o kosztach, którą to informację Stowarzyszenie uzyskało w dniu 4 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 191 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Z powyższego przepisu wynika więc, że jeżeli strona rezygnuje ze złożenia skargi kasacyjnej od wydanego w jej sprawie wyroku, to może wnieść zażalenia na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Warunkiem jednak wniesienia takiego zażalenia jest uprzednie wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w tym przedmiocie.
Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd nie wydawał postanowienia w kwestii kosztów postępowania. W tej sytuacji zachodzi szczególny wypadek niedopuszczalności zażalenia, które zostało wniesione na nieistniejące orzeczenie. Podobnie nie jest również dopuszczalne przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od orzeczenia, które nie istnieje. W takim przypadku stronie nie przysługuje zażalenie lecz wniosek o uzupełnienie orzeczenia - w niniejszej sprawie wyroku z dnia 25 stycznia 2012 r. - a w konsekwencji również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie tego orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 621/09 dostępne w Internecie: orzeczenia.gov.pl wraz z przywołanym tam orzecznictwem sądowym i piśmiennictwem prawniczym).
Z powyższych względów zażalenie wniesione na orzeczenie nieistniejące podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., z kolei wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.