Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 września 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, uznało wniesione przez W. B. ponaglenie na bezczynność Starosty Skarżyskiego w przedmiocie wyłączenia pracownika za nieuzasadnione.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie Kolegium wniósł W. B. pismem z dnia 1 października 2020 r., zaskarżając akt w całości.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia i wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 oraz § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W związku z tym, w celu ustalenia, czy postanowienie będące przedmiotem skargi może być kontrolowane przez sąd administracyjny, należy sprawdzić, czy mieści się ono w ww. kategorii postanowień, a więc czy jest ono zaskarżalne zażaleniem, czy kończy postępowanie, bądź też jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Nie ulega wątpliwości, że postanowienie w przedmiocie ponaglenia wydawane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256), dalej jako "k.p.a." nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, a także nie jest to postanowienie orzekające o istocie sprawy, jako mające charakter wyłącznie procesowy.
Postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad
Sygn. akt II SA/Ke 954/20 organami niższego stopnia i nie kończy ono postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga o istocie sprawy, a jednocześnie nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego w zakresie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie nie przysługuje zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego.
Wobec tego w orzecznictwie sądów administracyjnych, a pogląd ten Sąd podziela, przyjmuje się, że postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. jest niezaskarżalne (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09; wyrok WSA w Łodzi z 18 lipca 2018r., II SAB/Łd 83/18; postanowienie WSA w Gdańsku z 4 grudnia 2017 r., II SA/Wa 1879/17; postanowienie WSA w Krakowie z 13 grudnia 2017 r., II SA/Kr 1425/17; postanowienie WSA w Warszawie z 4 grudnia 2017 r.,II SA/Wa 1879/17 - wszystkie publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji tego należy stwierdzić, że postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi nie stanowi aktu, który podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.