Uzasadnienie
Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. ustalił dla L. i P.P. zam. w P., przy ul. [...], jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (tzw. rentę planistyczną) położonej w obr. [...], składającej się z działek Nr [...] i Nr [...], w wysokości [...] zł.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wzrost wartości tej nieruchomości został spowodowany wejściem w życie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. w granicach administracyjnych miejscowości B., ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...]., Nr [...], poz. [...]. Przed wejściem w życie tej uchwały w B. nie obowiązywał żaden plan, gdyż plan poprzedni utracił moc z dniem [...] grudnia 2003 r. Dlatego też biegły rzeczoznawca majątkowy opracował swój operat i wyliczył kwotę wzrostu wartości nieruchomości w oparciu o faktyczny sposób wykorzystania nieruchomości przez zbywcę przed wejściem w życie nowego planu.
Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, zmieniając tylko stylistykę jej pkt 2. dotyczącego terminu zapłaty.
Na decyzję SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skierowali w dniu [...] września 2008 r. P. i L.P. wnosząc o jej uchylenie oraz o wstrzymanie jej wykonania.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stan faktyczny niniejszej sprawy jest niemal identyczny, jak ten, którym zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze II SA/Kr 778/07. W sprawie tej Sąd podjął w dniu 27 marca 2008 r. postanowienie, mocą którego skierował do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w zakresie, w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
Ponieważ rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na powyższe pytanie prawne, Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Jednocześnie Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 tejże ustawy stwierdzając, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować wyrządzenie skarżącym znacznej szkody.