Uzasadnienie
W niniejszej sprawie, wszczętej na skutek skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] czerwca 2010 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej, wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję, orzekł, iż nie może być ona wykonywana, a także -postanowieniem, zamieszonym w punkcie III. wyroku - zasądził na rzecz skarżącego od strony przeciwnej kwotę 750 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący wniósł w terminie zażalenie na postanowienie, rozstrzygające o kosztach postępowania, domagając się jego uchylenia. Podniósł zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm
- - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) przez nie wskazanie pełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach, a nadto art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 lit. a i c oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1349) i przyjęcie, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest wartość pieniężna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako oczywiście uzasadnione zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu,.który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie skarżący uiścił z wyżej wskazanych kosztów wpis stosunkowy w kwocie 493 zł., a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1349) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. W myśl § 6 pkt 5 rozporządzenia, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł. do 50.000 zł. wynosi 2.400 zł. Łącznie zatem prawidłowo obliczone koszty niezbędne do dochodzenia praw skarżącego winny wynosić 2910 zł.
W zaskarżonym postanowieniu, stanowiącym III. punkt wyroku z dnia 3 listopada 2010 roku, zasądzono zwrot kosztów postępowania w wysokości 750 zł., w tym wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącego, w kwocie 240 zł. Przyjęto zatem błędnie wysokość stawki minimalnej wg § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, dotyczącej spraw innych niż te, w których przedmiotem sprawy jest należność pieniężna.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zażalenie jest zatem środkiem zaskarżenia względnie dewolutywnym, a sąd pierwszej instancji, który wydał zaskarżone postanowienie, w ramach autokontroli może uchylić własne postanowienie oraz wydać nowe rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, biorąc za podstawę art. 195 § 2 p.p.s.a. oraz orzekł o kosztach postępowania ponownie na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.