Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...].07.2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 K.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku -Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 roku Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania z dnia 30.06.2004r. J.R. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].06.2004r. znak:[...], nr[...], wnoszącej sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych przez J.R., polegających na nadmurowaniu ścian konstrukcyjnych obiektu, nadbudowie kominów, podniesieniu dachu oraz zmianie sposobu użytkowania poddasza na pomieszczenia użytkowe w budynku przy ul. D. w K. (dz. Nr "1" obr. [...]) zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, co następuje:
W dniu 02.06.2004r. J.R. zgłosił do Urzędu Miasta Krakowa zamiar wykonania robót budowlanych w budynku przy ul. D. w K., polegających na nadmurowaniu ścian konstrukcyjnych obiektu, nadbudowie kominów, podniesieniu dachu oraz zmianie sposobu użytkowania poddasza na pomieszczenia użytkowe. Do wniosku wnioskodawca załączył rysunki robót obejmujące zakres prac.
Następnie, w dniu 15.06.2004r. Prezydent Miasta K. wydał decyzję o wniesieniu sprzeciwu wobec wykonania powyższych prac. Swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, że powyższe roboty nie mieszczą się w katalogu robót wymienionych w art. 29 ustawy - Prawo budowlane, ponieważ wykraczają poza zakres robót, które mogą być objęte zgłoszeniem. Zatem zgodnie z art. 28 ust. 1 powyższej ustawy inwestor jest zobowiązany, przed przystąpieniem od realizacji powyższych prac, do uzyskania pozwolenia na budowę w formie decyzji administracyjnej.
Od powyższej decyzji w dniu [...].06.2004r. J.R. wniósł odwołanie do Wojewody [...]. Zaznaczył w nim, że modernizacja przedmiotowego budynku stała się niezbędna, a decyzja w sprawie wniesienia sprzeciwu jest dla niego krzywdząca.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].07.2004r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że argumentacja organu I instancji jest prawidłowa, gdyż zgłoszone przez inwestora roboty nie mieszczą się w katalogu, wymienionym w art. 29 ustawy- Prawo budowlane.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił obydwu decyzjom, że są one dla niego krzywdzące i że nie zgadza się z nimi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), kontrola działalności organów administracji publicznej jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądów administracyjnych polega więc na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrola ta przebiega w trzech płaszczyznach: oceny zgodności rozstrzygnięcia lub działania z prawem materialnym, dochowania wymaganej prawem procedury oraz przestrzegania reguł kompetencji.
W mniejszej sprawie będąca przedmiotem zgłoszenia inwestycja, polegająca na nadmurowaniu ścian konstrukcyjnych obiektu, nadbudowie kominów, podniesieniu dachu oraz zmianie sposobu użytkowania poddasza nie mieści się w katalogu inwestycji o których mowa w art. 29 ustawy - Prawo budowlane, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z tym właściwy organ był zobowiązany do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 6 pkt l ustawy - Prawo budowlane. W myśl tego przepisu organ wnosi sprzeciw, jeśli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia.
W przedmiotowej sprawie decyzje organów administracji publicznej obu instancji są merytorycznie i formalnie poprawne, gdyż nie można zarzucić im naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - skargę należało oddalić.