Uzasadnienie
Skarżąca M. B. złożyła wniosek o sprostowanie postanowienia WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2017 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego poprzez określenie przedmiotu skargi. Zdaniem skarżącej sprawa ta nie dotyczy postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nieważności, lecz w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia wydanego przez SKO w [...] z dnia 18 marca 2016 r., znak [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Na mocy art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W komparycji postanowienia z dnia 13 marca 2017 r. na skutek oczywistej omyłki pisarskiej określono błędnie przedmiot zaskarżonego postanowienia - "w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji". Tymczasem zaskarżone postanowienie SKO utrzymywało w mocy postanowienie tego samego organu w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ponoszenia opłat za opróżnienia zbiornika bezodpływowego. W tym zakresie należało sprostować postanowienie, wpisując prawidłowo przedmiot zaskarżenia.
Natomiast nie było podstaw do sprostowania postanowienia zgodnie z wnioskiem, bowiem nie jest to właściwy sposób określania przedmiotu zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.