Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1135/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skargi A. K. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z 28 czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Uzasadnienie wyroku, sporządzone na wniosek pełnomocnika z urzędu wyznaczonego dla skarżącej zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 18 lutego 2014 r.
W dniu 26 lutego 2014 r. do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej – adw. J. B. zawierające opinię pełnomocnika o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 27 lutego 2014 r. skarżąca wniosła do sądu pismo w którym nie zgodziła się z wydaną opinią i wniosła o przyznanie jej innego pełnomocnika z urzędu.
Zarządzeniem z 3 marca 2014 r. tut. sąd poinformował skarżącą, że wyznaczenie konkretnej osoby na pełnomocnika z urzędu należy do kompetencji okręgowej rady adwokackiej i to do niej należy kierować ewentualne wnioski o zmianę wyznaczonego pełnomocnika.
W piśmie z 14 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała skarżącą, że nie ma podstaw do uwzględnienia jej wniosku o wyznaczenie innego pełnomocnika. Z chwilą doręczenia skarżącej opinii o bezzasadności skargi wygasł obowiązek świadczenia pomocy prawnej z urzędu.
W piśmie z 31 marca 2014 r., sprecyzowanym w piśmie z 17 kwietnia 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując na swój zaawansowany wiek oraz zły stan zdrowia. Podtrzymała swoje stanowisko, że nie zgadza się z wydaną opinią prawną o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o "przydzielenie adwokata".
Postanowieniem z 10 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na skutek rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 września 2014 r., sygn. akt II OZ 862/14, uchylił ww. postanowienie, wskazując, że wniosek został przedwcześnie rozpoznany merytorycznie, skoro skarżąc nie dopełniła obowiązku przedłożenia wraz z wnioskiem skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem z 7 października 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu.
W zakreślonym terminie skarżąca złożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez adw. P. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.
Ponownie rozpoznając wniosek Sąd uznał, że istnieją podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a przytoczone okoliczności uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku. Analiza przedłożonej dokumentacji medycznej wskazuje, że pozostaje w stałym leczeniu specjalistycznym z powodu licznych schorzeń. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej korzystała z porad z zakresu reumatologii, okulistyki, endokrynologii. Ponadto skarżąca, nie godząc się z opinią wyznaczonego z urzędu pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, niezwłocznie podjęła czynności mające na celu uzyskanie pomocy prawnej innego pełnomocnika, czym dopełniła należytej staranności.
Sąd nie stracił również z pola widzenia faktu, że po uchyleniu postanowienia z 10 czerwca 2014 r., skarżąca wykonała zarządzenie sądu i przedłożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika z wyboru – adw. P. S., ponosząc z tego tytułu dodatkowe koszty. Jest to o tyle istotne, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostało wykazane, że skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, w efekcie czego postanowieniem z 15 stycznia 2014 r. zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.