Uzasadnienie
Skarżący R.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lipca 2016 r., nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 października 2016 r. pismem z dnia 18 października 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 18 października 2016 r. wezwano skarżącego do złożenia 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.).
Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezłożenia opłaty i nieuzupełnienia braków skargi w terminie.
Opisane powyżej zarządzenia, zostały odebrane w dniu 26 października 2016r. W terminie otwartym do uzupełnienia powyższych braków skarżący uiścił należny od wniesionej skargi wpis oraz przedłożył do akt sprawy dwa egzemplarze pisma procesowego zatytułowanego "skarga".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Starszy Referendarz Sądowy wezwał skarżącego R. C. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi, które – w ocenie Sądu – nie zostały jednak przez skarżącego w sposób prawidłowy uzupełnione. Należy wskazać, że skarżący uiścił, co prawda w terminie, należny od wniesionej skargi wpis, niemniej jednak przedłożone przez niego do akt sprawy dwa egzemplarze pisma procesowego zatytułowanego "skarga" nie były tożsame treściowo z przedłożoną uprzednio skargą, np. w skardze zawarty został zarzut (s. [...]) oraz jego uzasadnienie (s. [...]) oznaczone nr [...], które następnie nie zostały ujęte w przedłożonych pismach.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że istotą odpisu danego pisma jest wierne odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Jednocześnie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 774/06, LEX nr 490151 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09, LEX nr 563564).
Tym samym technika sporządzenia odpisu pisma ma w takim przypadku jedynie drugorzędne znaczenie, a podstawowe znaczenie ma to, by odpis ten był treściowo zgodny z oryginałem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10, LEX nr 743824).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedłożone przez skarżącego R. C. w dniu 2 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) pisma procesowe różnią się swoją treścią od skargi z dnia 30 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), a w związku z tym nie mogły być one uznane za jej odpisy. Trzeba w tym miejscu nadmienić również, iż brak taki nie mógł zostać usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, LEX nr 1404016). Na przykład w tekście skargi doręczonej za pośrednictwem WINB do WSA w Krakowie znajduje się 6 (sześć) zarzutów zawartych na s. 1 i s. 2 omawianej skargi; a w dostarczonym później do WSA w Krakowie przez skarżącego, w ramach uzupełnienia braków formalnych, odpisie ww. skargi, są 4 (cztery), ponumerowane: "1,2,4,5" zarzuty zawarte na s. 1 i 2 odpisu skargi. Zróżnicowany też jest w omawianych skargach zakres uzasadnienia zarzutów.
W tych okolicznościach sprawy należało uznać, że skarżący nie uzupełnił w sposób prawidłowy braku formalnego skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.