Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wynika natomiast z treści art. 166 P.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec tego dozwolone jest także prostowanie treści postanowienia, w tym również o sprostowaniu wyroku.
Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w orzeczeniu nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania postanowienia z dnia 27 kwietnia 2018 r., z uwagi na oczywisty charakter nieprawidłowości. Z akt sprawy jednoznacznie bowiem wynika, że skarga została opłacona wspólnie w imieniu J. J. i M. J. dlatego też w stosunku do nich odnosi się sformułowanie zwrócić skarżącym wpis sądowy w kwocie 500 (pięćset) złotych. Drugi wpis sądowy w kwocie 500 zł dotyczy opłaty dokonanej w imieniu skarżącej M. D..
W związku z powyższym tym Sąd orzekł jak sentencji postanowienia w oparciu o art. 156 § 1 P.p.s.a.