Uzasadnienie
W dniu 13 września 2010r. J. P. złożyła wraz ze skargą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie swej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 sierpnia 2010 roku wydaną w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Skarżąca domagała się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu z uwagi na niskie dochody, brak wystarczających środków koniecznych do uiszczenia kosztów, a także znaczne koszty leczenia i utrzymania. Podniosła, iż jest wdową samotnie gospodarującą. Utrzymuje się jedynie ze świadczenia emerytalnego. Mieszka w mieszkaniu, które jest własnością jej wnuczki, ale ponosi koszty jego utrzymania w łącznej kwocie około 632,39 zł miesięcznie.
Dodatkowo oświadczyła, iż jej dorosłe dzieci mają własne rodziny i nie są w stanie jej pomóc, gdyż znajdują się również w bardzo trudnej sytuacji materialnej ze względu na m.in. przewlekłe choroby i zabiegi operacyjne. Ponadto dodała, iż w związku z jej podeszłym wiekiem i stanem zdrowia wydaje miesięcznie na leki około 250,00 zł.
Postanowieniem z dnia 22 października 2010 roku referendarz Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą od kosztów sadowych (pkt I) i oddalił jej wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu (pkt II).
W dniu 4 listopada 2010 roku skarżąca wniosła skutecznie sprzeciw na pkt II w/w postanowienia, podnosząc, że z jednej strony z uwagi na wiek nie jest w stanie osobiście uczestniczyć w postępowaniu sadowym, a z drugiej strony po opłaceniu koniecznych wydatków, na tzw. życie pozostaje jej z emerytury 15 zł. na dzień, co uniemożliwia ustanowienie adwokata z wyboru.
Na zarządzenie sądu wydane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca przedłożyła rachunki potwierdzające wysokość poniesionych przez nią wydatków na opłaty związane z utrzymaniem mieszkania i leki w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1278,19 zł. brutto. Z akt sprawy wynika też, iż skarżąca nie posiada nieruchomości lokalowych, zamieszkuje w mieszkaniu swojej wnuczki i ponosi wszelkie opłaty z tym związane w wysokości około 632,39 zł. miesięcznie. Skarżąca nie wykazuje też we wniosku o przyznanie prawa pomocy faktu posiadania wartościowych ruchomości, czy też oszczędności.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania kwalifikowanego zastępstwa prawnego stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy osoba wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, iż nie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie sądu, skarżąca wykazała wystarczająco skutecznie, iż w obecnej sytuacji majątkowej, biorąc pod uwagę wysokość miesięcznych dochodów, wykazane wydatki na leczenie i utrzymanie, brak oszczędności i majątku, który ew. można byłoby wynająć czy zastawić, nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść nie tylko kosztów sądowych w niniejszej sprawie ale i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 260 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).