Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 7 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1206/16

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia NSA Andrzej Irla przewodniczący, sprawozdawca
WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA
Krystyna Daniel
Maksymilian Krzanowski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017 r.
Sprawa
sprawy ze skarg W. T., G. T. i G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W. T., G. T. i G. D. kwoty po 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W.T. oraz G.D w skierowanym do Prezydenta Miasta T, wniosku z dnia 5 kwietnia 2016 r. zwrócili się o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę części korytarza znajdującego się na parterze budynku usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul.[...] w T.. Celem przebudowy części korytarza było wydzielenie zaplecza sanitarnego dla lokalu nr [...]. Do wniosku dołączony został m.in. projekt budowlany obejmujący zamierzoną inwestycję oraz postanowienie wstępne Sądu Okręgowego w T. – Wydział I Cywilny (sygn. akt [...]) wydane w sprawie o zniesienie współwłasności zabudowanej działki nr [...] obr. [...] w T. Z postanowienia tego wynikał zarówno tytuł inwestorów do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane jak i upoważnienie do wykonania przedmiotowych robót budowlanych.

Prezydenta Miasta T. decyzją z dnia 14 czerwca 2016 r. (Nr [...]; znak [...]) wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił W.T. i G.. D. pozwolenia na roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] w T. na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr 1, na terenie działki nr [...] obręb [...] w T. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji stwierdził, iż wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor złożył, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Planowane roboty budowlane, w ocenie Prezydenta Miasta T., nie wymagają ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Nie nastąpi bowiem zmiana zagospodarowania terenu.

Zdaniem Prezydenta Miasta T., przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia budowlane i należących do właściwej izby samorządu zawodowego oraz zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Organ administracji architektoniczno-budowlanej przytoczył postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 31 maja 2016 r. (znak [...]) o uzgodnieniu projektu decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze powyższego budynku na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...].

Od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 14 czerwca 2016 r. odwołanie wniósł D.C.. Zarzucił, iż decyzję tę wydano pomimo toczących się postępowań w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w K. Delegaturze w T. i Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departamencie Ochrony Zabytków. Przedmiotem tych postępowań jest wpisanie przedmiotowego budynku do rejestru zabytków. Nadto podał składający odwołanie, że w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w T. toczy się postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych w tym budynku, a w szczególności w lokalu mieszkalnym oznaczonym nr [...]. Zwrócił też uwagę na nieprawidłowe adresowanie korespondencji oraz błędy w projekcie budowlanym, który nie zawiera oceny zgodności z przepisami przeciwpożarowymi i sanitarnymi.

Wojewoda [...] decyzją z dnia 26 sierpnia 2016 r. ([-...]) uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta T. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadniając rozstrzygnięcie podał, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nie dołączono wymaganej prawem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Podkreślił Wojewoda [...], że przedmiotowa inwestycja, sprecyzowana jako przebudowa części korytarza parteru na zaplecze sanitarne lokalu nr [...], polega właśnie na zmianie sposobu użytkowania części obiektu budowlanego (pomieszczenia komunikacyjnego przeznaczonego do nowej funkcji jako zaplecze sanitarne składające się - zgodnie z rys. nr 1 projektu rzut parteru w skali 1:50 - z szatni, pomieszczenie 1.4 oraz łazienki, pomieszczenie 1.5).

Wojewoda [...] zaakcentował, że konieczność wydania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego wynika również z treści postanowienia wstępnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt [...] w którego punkcie 2 upoważniono G.D. i W.T. do wykonania tymczasowo, na ich koszt, prac adaptacyjnych niezbędnych do spełnienia przesłanki samodzielności opisanych wyżej lokali użytkowych: nr [...] i nr [...] położonych na parterze.

Zauważył także organ odwoławczy, iż dołączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany przebudowy części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] w T., wykonany w lutym 2016 r., jest niekompletny, ponieważ nie zawiera projektu przebudowy wentylacji mechanicznej, zgodnie z dalszą treścią przytoczonego punktu 2 powyższego postanowienia wstępnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 września 2015 r., upoważniającego wnioskodawców do wykonania prac adaptacyjnych polegających na wykonaniu przebudowy wentylacji mechanicznej wyprowadzonej aktualnie z pomieszczenia nr [...] należącego do lokalu nr [...] do pomieszczenia K2 oraz wykonaniu wentylacji z projektowanego pomieszczenia sanitariatu, po uprzednim opracowaniu i zatwierdzeniu projektu budowlanego w tym zakresie.

W ocenie Wojewody [...], organ pierwszej instancji nie sprawdził kompletności wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego) i nie wdrożył właściwego trybu postępowania zgodnie z art. 64 § 2 kpa. W sprawie zachodzą zatem okoliczności wymienione w art. 138 § 2 K.p.a.

Skargi do sądu administracyjnego na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 2016 r. wnieśli:

  1. - W.T. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1206/16),
  2. - G.T. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1207/16),
  3. - G.D. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1316/16) oraz
  4. - D.C. (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 1317/16).

W skardze W.T. zawarto zarzuty wskazujące na:

  1. 1. błędną interpretację przepisów polegającą na przyjęciu, że roboty budowlane obejmujące przebudowę części korytarza w parterze budynku przy ul. [...] nr [...] w T. na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...] (sklep elektryczny) spowodowały zmianę sposobu użytkowania obiektu i wymagały uzyskania decyzji o warunkach zabudowy;
  2. 2. błędne założenie, że projekt budowlany powinien też dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej.

Skarżący powołał art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wskazał, że przebudowa fragmentu korytarza (części klatki schodowej) na zaplecze sanitarne lokalu handlowego nr [...], nie zmienia faktu, że lokal o przeznaczeniu handlowym pozostanie lokalem handlowym, a korytarz nadal będzie korytarzem. W ocenie skarżącego, projekt budowlany nie może dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej na parterze budynku, gdyż w budynku nie było i nie ma tego rodzaju wentylacji (jest tylko wentylacja grawitacyjna). O braku wentylacji mechanicznej informował projektant w oświadczeniu z dnia 6.09.2016 r. oraz zarządca sądowy nieruchomości.

Do akt sprawy przedłożone zostało pismo biegłego sądowego z zakresu budownictwa i wyceny nieruchomości R.C. z dnia 14.11.2016 r. adresowane do Sądu Okręgowego w T. w sprawie o sygn. akt [...]. Pismo to dotyczy ustalenia, czy wnioskodawcy wykonali prace objęte postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 3.09.2015 r. Biegły wskazał m.in., że zawarte w przedłożonej sądowi opinii stwierdzenie o "wentylacji mechanicznej" było nieprecyzyjne, potoczne, gdyż samo zamontowanie wentylatora w otworze wentylacyjnym, nie odpowiada definicji "wentylacji mechanicznej", która ma bardziej rozwinięte rozwiązania techniczne. W związku z tym, po potwierdzeniu prawdopodobnego stanu, że w pomieszczeniu nr [...] wykonano wentylację grawitacyjną, biegły uznał, że nie była wymagana przebudowa tzw. "wentylacji mechanicznej".

W skardze G.T. zawarto zarzuty wskazujące na:

  1. 1. przebudowa fragmentu korytarza na zaplecze sanitarne lokalu nr [...] nie spowodowała podjęcia nowej działalności lub zaniechania dotychczasowej działalności w żadnym ze znajdujących się tam lokali (dwóch lokali użytkowych oraz jednego mieszkalnego). Sanitariaty posiadają funkcję pomocniczą względem lokali i to tych pomieszczeń dotyczy ewentualna zmiana sposobu użytkowania budynku. Istotą orzeczenia Sądu Okręgowego było uzyskanie samodzielności wszystkich lokali.
  2. 2. błędne założenie, że projekt budowlany powinien też dotyczyć przebudowy wentylacji mechanicznej.

W skardze G.D. zawarto zarzuty wskazujące na:

  1. 1. wydanie decyzji w oparciu o błędną interpretację i zastosowanie przepisów art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz 71 Prawo budowlane.
  2. 2. błędne przyjęcie, że projekt budowlany przebudowania części korytarza w parterze budynku nie zawiera projektu przebudowy wentylacji mechanicznej wobec braku takiej wentylacji na parterze przedmiotowego budynku.

Skarżąca wskazała, że Sąd Okręgowy w T. orzekając w sprawie o zniesienie współwłasności spornej nieruchomości zobowiązał współwłaścicieli do wydzielenia z części korytarza pomieszczenia sanitarnego dla zajmowanego lokalu użytkowego. Celem takiego rozstrzygnięcia było "usamodzielnienie" tego lokalu oraz lokalu przypadającego W.T. w wyniku zniesienia współwłasności. W ocenie skarżącej, w sprawie nie jest niezbędne uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonych robót budowlanych. Nie dochodzi bowiem do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, gdyż lokale położone na parterze (użytkowe) zachowają swój charakter, także po wykonanych robotach. Z części korytarza, zostanie wydzielone pomieszczenie sanitarne dla jednego z lokali, który obecnie korzysta z takiego pomieszczenia, przynależącego do drugiego (innego) lokalu. Taki zabieg jest niezbędny celem uzyskania pełnej samodzielności lokalu. Nie następuje przez to zmiana jego przeznaczenia.

Odnośnie wentylacji mechanicznej skarżąca podała, że w budynku nie ma tego rodzaju wentylacji, wobec czego "nie ma czego przebudowywać".

W skardze D.C. zawarto zarzuty wskazujące na:

  1. 1. brak uzasadnienia odmowy rozpatrzenia zarzutów w zakresie procedowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – odwołania od postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K;
  2. 2. wydania decyzji mimo procedowania przez Konserwatora Zabytków w przedmiocie wpisu spornego budynku do rejestru zabytków;
  3. 3. wydania decyzji mimo procedowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie legalności robót budowlanych wykonanych w lokalu nr [...];
  4. 4. błędne adresowanie korespondencji w postępowaniu, w którym wydana została zaskarżona decyzja;
  5. 5. wystąpienie błędów w projekcie budowlanym.

W odpowiedzi na wszystkie wyżej opisane skargi Wojewoda [...] wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko.

Skarga D.C., została odrzucona postanowieniem z dnia 16 marca 2017r.

Zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. sąd postanowił połączyć sprawy o sygnaturach akt: II SA/Kr 1316/16, II SA/Kr 1206/16, II SA/Kr 1207/16 do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić dalej je pod sygnaturą akt II SA/Kr 1206/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skargi są zasadne i skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 26.08.2016 r. Decyzja ta bowiem narusza przepisy prawa materialnego (art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w sposób, który miał wpływ na wynik kontrolowanej sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2017 r., poz. 1369, dalej ustawa ta powoływana jest jako p.p.s.a.).

W ocenianym rozstrzygnięciu Wojewody [...] z dnia 26.08.2016 r. organ ten wyraził stanowisko, iż wydanie pozwolenia na przebudowę części korytarza w budynku i wydzielenie w ten sposób zaplecza sanitarnego dla lokalu (WC) jest uzależnione od uzyskania przez inwestorów decyzji o warunkach zabudowy dla takiej inwestycji. W ocenie Wojewody [...], tego rodzaju zamierzenie budowlane powoduje zmianę sposobu użytkowania nieruchomości. Taki zaś stan rzeczy aktualizuje, wynikający z przepisów prawa (art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; dalej u.p.z.p.) obowiązek uzyskania wskazanego rodzaju decyzji administracyjnej.

Zaprezentowany przez Wojewodę[...] pogląd, na gruncie niniejszej sprawy, nie zasługuje na aprobatę.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2017 r., poz. 1332) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei, przepisy ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2017 r., poz. 1073) stanowią w art. 59 ust. 1, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przez "zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części" rozumie się – stosownie do art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Cytowany przepis powinien być stosowany w konkretnych sprawach w ten sposób, że należy dokonać jego wykładni, kierując się celem, jaki przyświecał ustawodawcy stanowiącemu tę normę prawną. Nie każde bowiem zamierzenia inwestycyjne właściciela obiektu, ingerujące w substancję tego obiektu lub też zmieniające jego funkcję (przeznaczenie), aktualizują zastosowanie wskazanego wyżej przepisu. Zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części sprowadza się zasadniczo do potrzeby ustalenia tego, czy i w jakim stopniu podjęcie (zaniechanie) w obiekcie budowlanym (jego części) działalności związanej z użytkowaniem obiektu - wpływa na zmianę stawianych temu obiektowi wymagań, a związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania. Mając powyższe spostrzeżenie na uwadze należy zaznaczyć, że dokonanie drobnych w zasadzie prac budowlanych, sprowadzających się do zagospodarowania małego fragmentu nieruchomości (części korytarza na paterze budynku) celem wydzielenia pomieszczenia sanitarnego (WC), nie powoduje zaistnienia takich okoliczności, jakie są wymienione w cytowanym wyżej art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Przeprowadzana inwestycja, nie jest bowiem w żaden sposób związana z podjęciem w obiekcie budowlanym jakiejkolwiek działalności, która wpływałaby na zmianę wymagań stawianych temu obiektowi w zakresie jego dalszego bezpiecznego użytkowania. Wydzielenie WC z fragmentu korytarza, jako zaplecza sanitarnego dla lokalu, nie ma żadnego związku z realizacją przesłanek polegających na podjęciu w tym obiekcie jakiejkolwiek działalności, która wpływałaby na zmianę (np. zaostrzenie) warunków bezpieczeństwa, wskazanych w cytowanym wyżej przepisie. Zamierzoną inwestycję ocenić należy raczej jako przedsięwzięcie mające na celu podniesienie funkcjonalności (komfortu) korzystania z lokalu, co nie jest związane z podejmowaniem tam działalności zmieniającej stan bezpieczeństwa jego użytkowania. W ocenianym przypadku, poprawa wygody korzystania z lokalu, poprzez wykonanie zaplecza sanitarnego, dotychczas znajdującego się w innym miejscu, nie prowadzi jeszcze do zmiany sposobu użytkowania części obiektu w technicznoprawnym znaczeniu tego terminu (art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), skoro, jak wynika z akt sprawy, nie ma to związku z podjęciem w tym obiekcie działalności, zaostrzającej wymogi bezpiecznego z niego korzystania.

Z ocenianą problematyką wiąże się jeszcze kwestia treści orzeczenia sądu powszechnego (k. 1 akt administracyjnych), którego sentencja zawiera upoważnienie udzielone inwestorom do wykonania określonych robót budowlanych, "po uprzednim uzyskaniu warunków zabudowy na zmianę sposobu użytkowania części korytarza w celu utworzenia sanitariatu". W ocenie sądu orzekającego w tej sprawie, cytowany fragment orzeczenia sądu znoszącego współwłasność nieruchomości tłumaczyć i rozumieć należy w ten jedynie sposób, że uzyskanie przez inwestorów decyzji o warunkach zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części korytarza konieczne będzie tylko wówczas, gdy z przepisów prawa wynikał będzie taki obowiązek. Podkreślić bowiem należy, iż orzeczenie sądu powszechnego (cywilnego) nie może skutecznie, władczo nakładać na strony (jednostki) obowiązku uzyskania określonej decyzji administracyjnej (np. wz), w sytuacji, gdy bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa publicznego nie przewidują takiego wymogu.

Decyzją administracyjną organ administracji władczo kształtuje prawa i obowiązki podmiotu administrowanego i nakaz wydania decyzji (obowiązek określenia praw i obowiązku w tej formie prawnej) musi mieć źródło w przepisach prawa. Tak więc, zawarty w orzeczeniu sądu znoszącego współwłasność nieruchomości wymóg, aby inwestorzy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części korytarza zaktualizowałby się jedynie wówczas, gdy prawna ocena zamierzonej inwestycji, dokonana na gruncie prawa publicznego (ustawy Prawo budowlane, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) prowadziłaby do wniosku, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest konieczne, gdyż przewidują to wskazane przepisy. Skoro, jak wyżej zauważono, realizacja inwestycja polegająca na wydzieleniu zaplecza sanitarnego z korytarza, nie świadczy o podjęciu w obiekcie budowlanym działalności zmieniającej warunki jego bezpiecznego użytkowania tj. nie realizuje żadnej z przesłanek określonych w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, brak zatem było podstaw do przyjęcia przez Wojewodę [...] poglądu, że decyzja taka jest niezbędna do uzyskania przez inwestorów pozwolenia na budowę. Nie był też uprawniony pogląd, że wymóg uzyskania wskazanego rodzaju decyzji administracyjnej wynikał z orzeczenia sądowego, skoro orzeczenie to rozumieć należy w sposób powyżej zaprezentowany.

Nie było także trafne stanowisko Wojewody [...], iż projekt budowlany załączony przez inwestorów do wniosku o pozwolenie na budowę nie był kompletny, gdyż nie zawierał rozwiązań dotyczących wentylacji mechanicznej, czego wymagał pkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 3.09.2015 r. Należy zauważyć, że w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, nie jest rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej ocenić przedłożony projekt budowlany przez pryzmat zaleceń nałożonych na inwestorów przez sąd cywilny znoszący współwłasność nieruchomości. To wniosek (żądanie) inwestorów wszczyna postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższe żądanie określa też zakres postępowania administracyjnego prowadzonego we wskazanym przedmiocie. Organ administracji kontroluje zaś przedłożony projekt budowlany jedynie w aspekcie wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Skoro, w tej sprawie, inwestorzy wszczynając postępowanie administracyjne ograniczyli zakres projektu budowlanego jedynie do pewnego aspektu inwestycji, to kwestia wypełnienia (zrealizowania) zaleceń sądu cywilnego w zakresie robót koniecznych do zniesienia współwłasności nieruchomości, może być przedmiotem ocen w postępowaniu przed sądem cywilnym. Brak jest bowiem podstaw do tego, aby organ administracji architektoniczno-budowlanej, na etapie zatwierdzania projektu budowlanego, kontrolował zakres i sposób wypełnienia przez inwestorów obowiązków nałożonych na nich postanowieniem sądu znoszącego współwłasność nieruchomości. Jedynie na marginesie zauważyć również należy, iż treść znajdującego się w aktach pisma biegłego sądowego R.C. z dnia 14.11.2016 r. świadczy o tym, że "przebudowa wentylacji mechanicznej nie była potrzebna". Powyższe, dodatkowo wspiera pogląd, iż brak było podstaw do uznania w tej sprawie za zasadne stwierdzenie, iż przedłożony projekt budowlany nie był kompletny, gdyż nie zawierał rozwiązań dotyczących wentylacji mechanicznej.

Mając powyższe na uwadze, sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia 14.06.2016 r. Jak wyżej wskazano, w sprawie naruszony został art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W sposób nieuprawniony przyjął bowiem Wojewoda [...] iż do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dla spornej inwestycji, inwestorzy są zobowiązani przedłożyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak natomiast wykazano, przepisy prawa nie statuują w tym przypadku takiego wymogu. W ponownie prowadzonym postępowaniu, rzeczą organu odwoławczego będzie uwzględnienie zaprezentowanej wyżej wykładni przepisów.

Podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania sądowego, zawartego w pkt II. sentencji wyroku, stanowi art. 200 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt (...), zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W sprawie niniejszej wykazane koszty postępowania obejmują uiszczony przez każdego ze skarżących wpis od skargi w kwocie 500 zł.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.