Uzasadnienie
Uzasadnienie:
R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, z uwagi na ważny interes skarżącego opisany w uzasadnieniu skargi. Według skarżącego za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia również fakt, że wykonanie decyzji będzie procesem nieodwracalnym (rozbudowa drogi) i na stałe zmieni układ przestrzenny na tym terenie. Dodatkowo w razie wykonania decyzji dalsze postępowanie przed sądem administracyjnym byłoby bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodą, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).
Odnosząc treść ww. przepisów do specyfiki niniejszej sprawy należy podkreślić, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Ratio legis tej ustawy jest usprawnienie przebiegu procesu realizacji takich inwestycji, co powoduje bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony ubiegającej się o taką ochronę. Wynika to z uwzględnienia faktu, że w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. z uwagi na konieczność zapewnienia szybkiej i skutecznej budowy dróg publicznych interesowi społecznemu i gospodarczemu przyznano prymat nad słusznym interesem strony (por. postanowienia NSA: z 6 kwietnia 2016 r., II OSK 614/16; 1 grudnia 2015 r., sygn. II OZ 1215/15; 18 grudnia 2014 r., sygn. II OZ 1356/14, orzeczenia dostępne w cbois).
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczone przez skarżącego argumenty, odnoszące się do ważnego interesu skarżącego nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Również ogólnikowe powołanie się na okoliczność, że wykonanie wykonania decyzji jest procesem nieodwracalnym nie stanowi uzasadnienia wniosku umożliwiającego jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Pamiętać również należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. II OZ 1335/10).
Skoro w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił wniosku o wtrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.