Uzasadnienie
W Postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu Z.P. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 6 października 2011 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego Z.P. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.K.
W piśmie z dnia 24 maja 2012 r. pełnomocnik z urzędu zawiadomiła, iż w dniu 30 kwietnia 2012 r. przesłała skarżącemu opinię o bezzasadności sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie dnia 2 marca 2012 r. oraz wniosła o zasądzenie według norm przepisanych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości ani w części.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.2 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.