Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2013r. przyznane zostało skarżącym J. i M. K. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ich skargi na decyzję WINB w K. z dnia 10 lipca 2013r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., Dziekan ORA zarządził w dniu 29 października 2013r., iż na pełnomocnika J. i M. K. została wyznaczona adwokat L. K., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...].
W dniu 10 stycznia 2014r. podczas rozprawy sądowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie pełnomocnik skarżących, działając przez swego substytuta, złożył ustnie do protokołu rozprawy wniosek przyznanie 150% wynagrodzenia wraz z oświadczeniem, iż opłaty, o które wnosi nie zostały zapłacone w całości ani w części przez skarżących.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (w której przedmiotem zaskarżenia jest m.in. zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym - rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221 poz. 2193) wynosi 240,00 zł. § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi natomiast, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
Ponieważ na podstawie akt sprawy uznano, iż wnioskująca adwokat L. K. dołożyła znacznej staranności w prowadzeniu sprawy, a orzekający zasądzając opłaty wyższe od minimalnych, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, w związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 18, 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami) w zw. z § 2 pkt 1, 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).