Uzasadnienie
Naczelny Dyrektor Okręgu Dróg Publicznych w K. decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. wyraził zgodę na wykonanie przez S.D. zjazdu z drogi krajowej nr [...] do budynku mieszkalnego na działkach nr 1 i 2 w Z.. Jednakże Generalny Dyrektor Dróg Publicznych decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. nałożył na S.D. obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego drogi krajowej nr [...] w Z. poprzez rozebranie zjazdu i uporządkowanie pasa drogowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez ten sam organ w dniu 25 września 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 września 2006 r. (III SA/Kr 353/06), wydanym po skutecznej skardze kasacyjnej, stwierdził nieważność obu w/w decyzji z powodu niewłaściwości organu.
Po wydaniu powyższego wyroku w dniu 5 lutego 2007 r., Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych - Oddział w K. wniosła do organów nadzoru budowlanego o nakazanie rozbiórki zjazdu wykonanego do działki nr 1, wykonanego niezgodnie z ww decyzją.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. nakazał S.D. wstrzymanie robót budowlanych przy budowie zjazdu i przedłożyć stosowne dokumenty, zgodnie z art. 48 ust. 3 prawa budowlanego.
Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. PINB nakazał S.D. rozbiórkę zjazdu z drogi krajowej nr [...] do działek nr 1 i 2 w Z. Stwierdzono, że wykonanie zjazdu z drogi publicznej nie jest zwolnione z obowiązku uzyskania wyprzedzającej decyzji pozwolenia na budowę organu administracji architektonicznej, wraz z zatwierdzeniem projektu budowlanego posiadającego wymagane uzgodnienia i opinie. W konkretnym przypadku inwestor nie spełnił tego warunku, zatem naruszył przepisy art. 28 ustawy Prawo budowlane.
Na podstawie art. 48 ust.2 i ust. 3 ustawy, organ nadzoru budowlanego wydał cyt. wyżej postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r..W postanowieniu zawarte było pouczenie o trybie dalszego postępowania i konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej na podstawie art. 49.ust. 1, Prawa budowlanego, jak również o konsekwencji niewykonania postanowienia. Inwestor nie dostarczył dokumentacji określonej w tym postanowieniu, pomimo upływu wyznaczonego terminu 30 dni.
W wyniku odwołania S.D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzja z dnia [...] listopada 2008 r. uchylił powyższą decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że Trybunał Konstytucyjny orzekł w wyroku z dnia 20 grudnia 2007r. (P 37/06), że art. 48 ust. 2 pkt 1 b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z d 1994 r. w częściach obejmujących wyrażenie "w dniu wszczęcia postępowania", są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Decyzja z dnia [...] listopada 2007 r. została wydana wskutek nie spełnienia przez inwestora obowiązków zawartych w postanowieniu nr z dnia [...] lipca 2007 r. Postanowienie organu l instancji zostało natomiast wydane na podstawie przepisu art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Z uwagi na cyt. wyrok Trybunału Konstytucyjnego Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględnił nowy stan prawny.
Napisano także, że z akt sprawy wynika, iż inwestorem budynku mieszkalnego na działkach nr 1 i 2 są K. i S.D. jednakże brak jest informacji czy oboje są właścicielami w/w działek. Jednakże wskazać należy, iż tylko S.D. jest podmiotem zobowiązanym do dokonania rozbiórki przedmiotowego obiektu. Zasadnym jest zatem wskazać, iż prawidłowe ustalenie stron postępowania stanowi jedną z pierwszych czynności jakie organ l instancji winien ustalić przystępując do rozpatrzenia sprawa i jednocześnie stanowiącą przesłankę stwierdzenia prawidłowości toczącego się postępowania. Ustalenia te powinny być poparte odpowiednimi dokumentami świadczącymi o- interesie prawnym poszczególnych uczestników postępowania.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu K. -Ziemskiego w K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. zobowiązał S.D. i K.D. do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i do przedłożenia stosownych dokumentów, zgodnie z art. 48 ust. 3 prawa budowlanego. Wobec niewykonania tego obowiązku PINB wydał w dniu [...] maja 2010 r. decyzję nakazującą S. i K.D. rozbiórkę zjazdu do działki nr 1 i nr 2 w Z., z drogi krajowej nr [...].
W uzasadnieniu napisano, że stronami są S.D. i K.D. - jako właściciele na prawach wspólnoty małżeńskiej obejmującej działki nr 1 i nr 2 w Z.. Podczas kontroli na miejscu inspektorzy PINB stwierdzili, że stan faktyczny rozpatrywanego zjazdu nie uległ zmianie od czasu oględzin w dniu 29 czerwca 2007 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu, zobowiązani nie dostarczyli wymaganych dokumentów, co obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu.
W odwołaniu od powyższej decyzji S.D. podniósł, że niezrozumiałym jest skierowanie postanowienia a następnie decyzji do S. i K.D. jako współwłaścicieli działek 1 i 2, do których zjazd ten jest wykonany, w sytuacji, gdy organ ustalił, iż inwestorem przedmiotowej budowy jest wyłącznie S.D.. Osoba inwestora w trakcie prowadzonego postępowania nawet przez chwilę nie budziła wątpliwości. W sytuacji, gdy osoba inwestora jest organowi znana, to na nim w pierwszej kolejności ciąży obowiązek wykonania rozbiórki. Brak uzasadnienia przez organ powodów dla których uznał on, iż adresatami przedmiotowej decyzji winni być współwłaściciele działek nr 1 i 2, a nie inwestor robót stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał rozbiórkę w/w wjazdu jedynie S.D.. Merytoryczne uzasadnienie decyzji pozostało bez zmian.
W dniu 30 września 2010 r. S.D. skierował na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucił on naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. i przeprowadzenie postępowania bez wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącego bezzasadne było żądanie od inwestora decyzji o warunkach zabudowy lub zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż wobec zjazdów z dróg publicznych wystarcza decyzja zarządcy drogi, wydana na podstawie art: 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Postanowienie w tej sprawie było więc wadliwe.
Skarżący uważa również, że poprzez zmianę adresata decyzji w II instancji naruszona została zasada dwuinstancyjności.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Analizowana sprawa dotyczy rodzaju sytuacji, w których przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, póz. 2016 z późń. zm.) zakładają pewien automatyzm i pozbawiają organy prowadzące postępowanie luzu decyzyjnego. Art. 48 ust. 3 tej ustawy przewiduje bowiem, że w ramach tzw. postępowania legalizacyjnego organ może nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w określonym terminie niezbędnych dokumentów. Wydanie takiego postanowienia otwiera termin do przedłożenia wymaganych dokumentów, a zgodnie z art. 48 ust. 4 niespełnienie w wyznaczonym terminie nałożonego obowiązku powoduje, że "stosuje się ust. 1" o nakazie rozbiórki. Z regulacji tej wynika więc, że w przypadku nie wykonania obowiązku nałożonego na podstawie art. 48 ust. 3 organ prowadzący postępowanie nie ma alternatywy dla wydania nakazu rozbiórki.
W omawianej sprawie S.D. i K.D. zostali zobowiązani postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. do wstrzymania robót budowlanych przy wykonaniu zjazdu i do przedłożenia szeregu dokumentów. Postanowienie to było prawidłowe, skoro jest w sprawie bezsporne, że wjazd z drogi krajowej był wykonywany bez pozwolenia na budowę. Błąd dotyczył tylko tego, że powyższe postanowienie skierowano do obojga państwa D., ale błąd ten został naprawiony. Skoro S.D. nie dostarczył wymaganych dokumentów, organy nadzoru budowlanego nie mogły postąpić inaczej: mogły tylko wydać decyzję o rozbiórce spornego zjazdu i decyzja ta nie narusza prawa.
Zarzuty skarżącego są bezpodstawne. Zjazd drogowy jest obiektem podlegającym prawu budowlanemu, a więc organy nadzoru budowlanego były właściwe do załatwienia sprawy. Zmiana decyzji przez organ II instancji dotyczyła tylko ograniczenia adresata do jednej osoby, a więc w niczym nie naruszyła zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W opisanym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).