Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 listopada 2015 r. ([...]) na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 b, art. 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142 w zw. z art. 5 ustawy z dnia 21sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774), po rozpatrzeniu wniosku B. J. i B. M. z dnia 21 grudnia 2012 r. o zwrot nieruchomości obejmujących część działek nr ewid. [...] i [...] w obrębie [...] położonych w N., Prezydent Miasta N.: w pkt. I. orzekł o zwrocie na rzecz B. J. c. J. i W. w 1/2 części, B. M. c. J. i W. w 1/2 części wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obr.[...] m. N., o pow. 0,0841 ha, powstałej z podziału działki ewidencyjnej nr [...] w obr. [...], m. N. objętej Kw Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w N. Wydział Ksiąg Wieczystych stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obr.[...] m. N., o pow. 0,1720 ha, powstałej z podziału działki ewidencyjnej nr [...] w obr. [...], m. N. objętej Kw NR [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w N. Wydział Ksiąg Wieczystych stanowiącej własność Skarbu Państwa; w pkt II. zobowiązał do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa odszkodowania za zwracaną nieruchomość w kwocie łącznej 46 649,46 zł. zł (słownie: czterdzieści sześć tysięcy sześćset czterdzieści dziewięć złotych 46/100), B. J. c. J. i W. w kwocie 23 324,73 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące trzysta dwadzieścia cztery złotych 73/100), a B. M. c. J. i W. w 23 324,73 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące trzysta dwadzieścia cztery złotych 73/100; w pkt III rozłożył należność określoną w pkt 2 niniejszej decyzji na 60 równych rat tj.: B. J. c. J. i W. rata w kwocie 388,75 zł (słownie: trzysta osiemdziesiąt osiem złote 75/100), B. M. c. J. i W. rata w kwocie 388,75 zł (słownie: trzysta osiemdziesiąt osiem złote 75/100); w pkt IV orzekł, że Skarbowi Państwa przysługuje prawo ustanowienia hipoteki przymusowej w kwocie 46 649,46 zł (słownie: czterdzieści sześć tysięcy sześćset czterdzieści dziewięć złotych 46/100) na nieruchomości z tytułu zabezpieczenia wierzytelności Skarbu Państwa opisanej w pkt 2 niniejszej decyzji; w pkt V zatwierdził podział działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,3990 w obr. [...], m N., objętej Kw NR [...], na nowe działki nr [...] o pow. 0,0841ha i [...] o pow. 0,3149 ha, oraz działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,1930 w obr. [...], m. N., objętej Kw NR [...], na nowe działki nr [...] o pow. 0,1720 ha i [...] o pow. 0,0210 ha; w pkt VI orzekł, że ostateczna decyzja o zwrocie nieruchomości, stanowi podstawę do ujawnienia w księdze wieczystej prawa własności przywróconego w drodze orzeczenia o zwrocie na rzecz B. J. i B. M. po 1/2 części do nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] i [...], położonych w obr. [...], m. N., oraz wpisu hipoteki w księdze wieczystej.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. ([...]), na podstawie art. 145 §1 pkt 5, art. 147, 149 §1 i 2 oraz art. 150 §1 kpa Prezydent Miasta N. wznowił z urzędu postępowanie zakończone ostateczną decyzją Prezydenta Miasta N. z dnia 10 listopada 2015 r.
Uzasadniając postanowienie organ podał, że w dniu 6 czerwca 2017 roku, w związku z postępowaniem wszczętym z wniosku z dnia 29 grudnia 2015 r. B. M. i B. J. o zwrot nieruchomości stanowiącej część działki [...], dokonano kwerendy udostępnionych w siedzibie Zarządu Dróg zasobów archiwalnych dotyczących realizacji inwestycji Al. [...]. Z pozyskanych dokumentów wynika m.in, że pismem z 23 stycznia 1995 r. W. J. zwróciła się o wykup pozostałej nieruchomości - poza granicami planu realizacyjnego - działki [...] w [...] m. N. tj. działki będącej przedmiotem wznawianego postępowania. Dodatkowo odnaleziono operat wywłaszczeniowy trasy obwiedniej nad rzeką K. z dnia 12 kwietnia (dotyczący m.in. działki [...] w obr 110) jak również mapę z zakresem opracowania - Al. [...] w N. -etap III dot. działki [...] w obrębie N..
Decyzją z dnia 22 stycznia 2018 r. ([...]) na podstawie art. 151 §1 pkt 2, art. 149 § 2 w zw. z art. 145 §1 pkt 5 ustawy kpa oraz art. 136, 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121) Prezydent Miasta N. w pkt I. uchylił ostateczną decyzję własną z dnia 10 listopada 2015 r. ([...]); w pkt II. orzekł o zwrocie na rzecz B. J. c. J. i W. kwoty 9 162,04 zł (słownie złotych: dziewięć tysięcy sto sześćdziesiąt dwa 04/100) i B. M. c. J. i W. kwoty 9 162,04 zł (słownie złotych: dziewięć tysięcy sto sześćdziesiąt dwa 04/100); w pkt III. Orzekł o odmowie zwrotu na rzecz B. J. c. J. i W. oraz B. M. c. J. i W. nieruchomości objętej Kw Nr [...] stanowiącej działki [...] i [...] w obrębie [...] m. N., powstałe z podziału działek [...] i [...] w obrębie [...] m. N., objętych w dniu wydania decyzji, o której mowa z pkt I, Kw nr [...]
Organ administracji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:
Na mocy aktu notarialnego z dnia [...] listopada 1995 r. Rep "A" Nr [...], działki nr [...], [...] i [...] w obr. [...] m. N. o łącznej pow. 1.0654 ha nabyte zostały od W. J. c. S. i S., przez Skarb Państwa Wojewódzką Dyrekcję Inwestycji i Dróg Miejskich w N., w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości, a nabycie nastąpiło na cele uzasadniające wywłaszczenie.
Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w N. Wydział [...] Cywilny sygn. akt: [...] z dnia [...] listopada 1999 r. stwierdzono, że spadek po J. J. zmarłym [...] r. w N. na mocy ustawy nabyli: wdowa W. J. w 1 /3 części, córka B. J. w 1 /3 części oraz córka B. M. w 1/3 części. Spadek po W. J. zmarłej [...] r. w N. na mocy ustawy nabyli: córka B. J. w 1/2 części oraz córka B. M. w 1/2 części.
W dniu 29 grudnia 2015 r. B. M. i B. J. wystąpiły o zwrot nieruchomości stanowiącej część działki [...] w obrębie [...] m. N.. W trakcie postępowania dot. tego wniosku ustalono, że pismem z dnia 23 stycznia 1995 roku W. J. zwróciła się o wykup pozostałej części nieruchomości położonej poza granicami planu realizacyjnego - działki [...] w obrębie [...] m. N.. Odnaleziono również operat wywłaszczeniowy trasy obwiedniej nad rzeką K. z dnia [...] kwietnia 1994 roku (dotyczący m.in. działki [...] w obr [...]).
Na podstawie operatu wywłaszczeniowego trasy obwiedniej nad rzeką K. z dnia [...] kwietnia 1994 roku ustalono, że wywłaszczeniu podlegać miała początkowo jedynie działka [...] w obrębie [...] powstała w wyniku podziału działki [...] Wspomniany operat wywłaszczeniowy przewidywał podział działki [...] na nowe [...] o pow. 0.3990 ha, [...] o pow. 0,2460 ha i [...] o pow. 0,4734 ha.
Podział działki [...] nie został jednak dokonany na podstawie w/w operatu, lecz na podstawie odrębnej decyzji zatwierdzającej podział (decyzja Urzędu Rejonowego w N. z dnia 10 marca 1995r. znak: [...]) w związku z w/w wnioskiem W. J. z 23 stycznia 1995 roku, w którym wnioskowała o "dowłaszczenie" działki [...] w obr [...] z wyłączeniem terenu pod istniejącym wówczas kioskiem.
W wyniku zatwierdzonego decyzją z dnia 10 marca 1995 roku podziału, działka [...] w obrębie [...] m. N. uległa podziałowi na działki [...] o pow. 0,3990 ha (przeznaczona do wywłaszczenia), [...] o pow. 0,1930 ha (dowłaszczona na wniosek strony), [...] o pow. 0,4734 ha (przeznaczona do wywłaszczenia w III etapie) i [...] o pow. 0,0530 ha (kiosk).
Zgodnie z umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z dnia [...] listopada 1995 r. Rep "A" Nr [...], działki nr [...], [...] i [...] o łącznej pow. 1.0654 ha nabyte zostały, przez Skarb Państwa Wojewódzką Dyrekcję Inwestycji i Dróg Miejskich w N., w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości nabycie cyt.(...) "następuje na cele uzasadniające wywłaszczenie." Przedmiotowy akt notarialny zawiera ogólnikowy zapis wynikający jedynie z oświadczenia stawających dotyczący przeznaczenia nabywanych działek w planie zagospodarowania przestrzennego cyt:,,(...) przedmiotowe działki przeznaczone są w planie zagospodarowania przestrzennego pod drogę(...)", nie zawiera żadnych dodatkowych informacji pozwalających ustalić szczegółowy cel wywłaszczenia.
Pomimo podjętych działań nie udało się odszukać całej dokumentacji dotyczącej procedury nabycia przedmiotowej nieruchomości, z której wynikałoby, jakie założenia realizacyjne były przewidziane w związku z wywłaszczeniem działki [...] w obrębie [...] m. N., w tym wspomnianego w decyzji Urzędu Rejonowego w N. z dnia 10 marca 1995 roku znak: [...] planu realizacyjnego drogi zatwierdzonego decyzją Nr [...] z dnia 27 lipca 1994 roku znak: [...] Urzędu Miejskiego w N. Wydział Urbanistyki i Planowania Przestrzennego. Z w/w decyzji z 10 marca 1995 r. wynika, że wydzielenie m.in. działki [...] jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego Miasta N..
W celu sprecyzowania celu wywłaszczenia pozyskano opinię Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta N. z dnia [...] listopada 2017 r. ([...]), z której wynika, że wywłaszczona działka [...] położona była częściowo w terenie symbolu A6ZU - zieleń urządzona obejmująca: skwery, zieleńce, promenady, skarpy zadrzewione, sztuczną zieleń nadrzeczna, zieleń izolacyjną, tereny przeznaczone do rekultywacji itp., częściowo w terenie o symbolu 07G2/2 – ulice główne zapewniające połączenie między dzielnicami miasta oraz leżące w ciągu drogi krajowej.
Nadto w § 8 w/w aktu notarialnego zawnioskowano o odłączenie przedmiotowych działek i urządzenie dla nich nowej księgi wieczystej i wpisanie w niej własności na rzecz Skarbu Państwa w Zarządzie Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji i Dróg Miejskich w N.. Powyższy zapis wskazuje zatem, że wywłaszczenie działki [...] w obrębie [...] m. N. związane było m.in. z prowadzonymi przez Wojewódzką Dyrekcję Inwestycji i Dróg Miejskich w N. inwestycjami drogowymi.
Z pozyskanego w dniu 6 czerwca 2017 roku operatu wywłaszczeniowego trasy obwiedniej nad rzeką K. z dnia [...] kwietnia 1994 roku (dotyczącego m.in. działki [...] w obr [...]) wynika, że działka [...] z uwagi na kształt, z założenia przewidziana była w części pod realizację drogi, co pokrywa się z ustaleniami wynikającymi z wówczas obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem zaplanowanie wywłaszczenia całej działki [...] a nie jej części dowodzi, że z założenia miała zarówno wchodzić w pas drogowy, jaki i stanowić zieleń urządzoną, zieleń izolacyjną. Wnioski te potwierdza fakt, że realizacja tego typu inwestycji jak budowa drogi, gdzie nabycie gruntów następowało w formie aktów notarialnych, oparte było na planowanym (zarezerwowanym) jej przebiegu w wówczas obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego. Powierzchnia działki [...] zarówno w operacie wywłaszczeniowym z dnia [...] kwietnia 1994 r., jaki w decyzji zatwierdzającej podział z dnia 10 marca 1995 r. wynosi 0,3990 ha, co przemawia za tym, że wywłaszczenie całej działki [...] było niezbędne i ściśle związane z przeznaczeniem nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Nadto W. J. w piśmie z dnia 23 stycznia 1995 roku podniosła jako argument przemawiający za "dowłaszczeniem" działki [...] fakt, iż teren ten przewidziany jest zgodnie z zatwierdzonym planem zagospodarowania przestrzennego (...) pod zieleń izolacyjną w celu zmniejszenia uciążliwości nowopowstałej drogi dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej bezpośrednio do niej przyległej (...). Z powyższego wynika, że określenie celu wywłaszczenia nieruchomości w przedmiotowej sprawie ściśle związane jest z przeznaczeniem tego terenu w wówczas obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego.
Co więcej, w trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2013 r., połączonej z oględzinami wnioskowanych do zwrotu nieruchomości stanowiących część działki [...] i [...] ustalono, że w/w działki nie są zagospodarowane, a porośnięte trawą. Na działce [...] znajduje się drzewo, a na działce [...] znajdują się dwa drzewa, jest ona również częściowo ogrodzona ogrodzeniem z siatki od strony ul. [...]. Z kolei z opinii Miejskiego Zarządu Dróg w N wynika, że wnioskowana do zwrotu działka w części zajęta została pod pas drogowy drogi publicznej Al. - pismo z dnia 10 października 2013 roku znak: [...] Powyższe potwierdzone zostało również przez rzeczoznawcę majątkowego, który wykonywał operat szacunkowy określenia wartości nieruchomości, a z którego wynika, że: "na większej części nieruchomości znajduje się droga dwujezdniowa o nawierzchni asfaltowej stanowiąca Al. wraz z towarzyszącą infrastrukturą.
Część nieruchomości stanowiąca fragment dz.ew.[...] i [...] stanowi pas zieleni zlokalizowany wzdłuż drogi (...)". Dodatkowo pozyskano zdjęcia lotnicze, z których wynika, że w 2003 r. Al. [...] na odcinku wywłaszczonej działki [...] jak również w pozostałej części zieleń urządzona, zieleń izolacyjna - już istniały. Z zebranych materiałów prasowych wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie wywłaszczonej działki prace etapowo prowadzone były od 1994 r., a otwarcie ostatniego odcinka (realizowanego również na wnioskowanych do zwrotu działkach) planowane było na listopada 1998 r. Doniesienia prasowe mają swoje potwierdzenia w zdjęciach lotniczych z 1997 r., na których uwidocznione są prace na odcinku nasypu (tunelu – przebicie przejazdu dla dwóch pasów jezdni. Z powyższego wynika, że na wywłaszczonej działce [...] realizowana miała być zarówno droga jak i zieleń, która dodatkowo zapewnić miała stosowną izolację dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej od ruchliwej drogi, zatem konieczność wywłaszczenia całej działki [...] była w pełni uzasadniona i niezbędna.
W. J. brała czynny udział w całej procedurze nabycia, znana była jej powierzchnia przewidziana do wywłaszczenia. W aktach sprawy brak jest informacji o jakichkolwiek korektach powierzchni będących reakcją m.in. na pismo W. J. z 12 sierpnia 1994 r.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyły B. M. oraz B. J., zarzucając naruszenie przepisów art. 8 § 1 kpa i dalszych przepisów procedury administracyjnej przez niewłaściwe przyjęcie, że zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, a w konsekwencji uchylenie decyzji dostatecznej (art. 145 §1 pkt 5 kpa i art. 151§1 pkt 2 kpa).
Decyzją z dnia 30 listopada 2018 r. ([...]) na podstawie art. 9 a w zw. z art. 142 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 2204) oraz art. 138 §1 pkt 2 w zw. z art. 151 §1 pkt 2 kpa Wojewoda w pkt. I. uchylił decyzję Prezydenta Miasta N. z dnia 22 stycznia 2018 r. w całości; w pkt II. uchylił ostateczną decyzję Prezydenta Miasta N. z dnia 10 listopada 2015 r., w pkt III. odmówił zwrotu na rzecz B. J. c. J. i W. zam. Ul. [...], [...] oraz B. M. c. J. i W. zam. Ul. [...], [...] nieruchomości objętej Kw nr [...] stanowiącej działki nr [...] i nr [...] w obrębie [...] N. powstałe z podziału działki nr [...] i nr [...] w obrębie [...] N., objętych w dniu wydania decyzji, o której mowa w pkt 2, objętej Kw nr [...]
Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, że w niniejszej sprawie kluczowym jest zbadanie pozyskanych w dniu 6 czerwca 2017 r. operatu wywłaszczeniowego trasy obwiedniej nad rzeką K. z [...] kwietnia 1994 r. (dotyczący m. in. działki nr [...]) i wniosku W. J. z 23 stycznia 1995 r. o "dowłaszczenie" działki nr [...], obr. [...] m. N..
Wojewoda wskazał, że pozyskane w dniu 6 czerwca 2017 r. przez organ I instancji operat wywłaszczeniowy trasy obwiedniej nad rzeką K. z [...] kwietnia 1994 r. (dotyczący m. in. działki nr [...]) i wniosek W. J. z 23 stycznia 1995 r. o "dowłaszczenie" działki nr [...] świadczą o spełnieniu przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Powyższe dokumenty stanowią nowe, istotne dla sprawy dowody, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, które nie były znane organowi, który wydał ostateczną decyzję o zwrocie nieruchomości. Przy wznowieniu postępowania w okolicznościach wskazanych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie w wyniku zaniedbań, czy z innych powodów.
Wskazał, że ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że cel wywłaszczenia tj. budowa drogi, a w pozostałej części realizacja zieleni został zrealizowany. Na wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka [...] realizowana miała być zarówno droga jak i zieleń, która dodatkowo zapewnić miała izolacje dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej od ruchliwej drogi, zatem konieczność wywłaszczenia całej działki nr [...] była w pełni uzasadniona i niezbędna. Nie można zatem uznać części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] za zbędną i orzec o jej zwrocie. Tym samym nie można orzec o zwrocie części dowłaszczonej na wniosek strony nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...].
W ocenie organu odwoławczego, jako prawidłowe należy ocenić ustalenia dokonane przez organ I instancji w zakresie określenia, a następnie doprecyzowania celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z którymi na stanowiącej przedmiot postępowania nieruchomości wywłaszczonej, w ramach ogólnie określonego w umowie sprzedaży "celu uzasadniającego wywłaszczenie" powstać miała droga i zieleń, która dodatkowo pełnić miała izolację dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej od ruchliwej drogi.
Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie przewidują możliwości orzekania w decyzji o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej kwestii zwrotu kwoty już wpłaconego odszkodowania, koniecznym było uchylenie przez organ odwoławczy w całości zaskarżonej decyzji i wydanie orzeczenia w pełni zgodnego z aktualnym stanem prawnym sprawy.
Na powyższe rozstrzygniecie B. M. i B. J. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów art. 7, 8 §1, art. 16 §1, art. 77 §1 art. 145 §1 pkt 5 kpa.
Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ja decyzji organu I instancji oraz postanowienia z dnia 14 czerwca 2017 r.
Uzasadniając skargę podniosły, że dokumenty traktowane przez organy obu instancji jako "nowe dowody istniejące, ale nieznane organowi wydającemu decyzję" znajdowały się w posiadaniu organu w czasie procedowania, zatem nie mają waloru "nieznanych" w rozumieniu przepisów o wznowieniu postepowania. Akt wywłaszczenia całej nieruchomości należącej do poprzedniczki prawnej skarżących dokonał się umową sprzedaży w formie aktu notarialnego, zawartej w dniu [...] listopada 1995 r., zaś pismo W. J. uznane przez organy administracji za "nowy dowód" w sprawie, datowane jest na 23 stycznia 1995 r. Trudno zatem przyjąć, że nastąpiło "dowłaszczenie" nieruchomości tym bardziej, że z treści aktu notarialnego jednoznacznie wynika, że sprzedawane działki przeznaczone są pod drogę. Wbrew zatem ustaleniom decyzji nie można w sprawie mówić o "dowłaszczeniu" działek [...] i [...], albowiem wywłaszczenie, w rozumieniu legalnej definicji dokonało się w odniesieniu do całej nieruchomości.
W świetle powyższego, zdaniem skarżących bez znaczenia są ustalenia, czy działka [...] była przeznaczona i wykorzystana na cel wywłaszczenia czy też nie, skoro zostało to przesądzone prawomocna decyzja z 2015 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.
W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził brak podstaw do jej uchylenia.
Na taką ocenę pozwalają, obszerne, powyżej cytowane, motywy rozstrzygnięcia, stanowiące w zasadzie wyczerpującą, jasną i zgodną z prawem odpowiedź na wszystkie wątpliwości skarżących. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa i zawiera ustosunkowanie się zarówno do zarzutów odwołania, jak i rozważania co do poprawności rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ odwoławczy, co do istoty sprawy, podzielił ocenę organu I instancji. Ocena ta w szczególności wynikała ze zgromadzonego materiału dowodowego, którego elementem podstawowym- jak w każdym postępowaniu o zwrot nieruchomości – są dokumenty dotyczące wywłaszczenia. Te oceny organów Sąd w całości podziela. Sformułowane przez organy wnioski pozostają w logicznym związku z dowodami. Niezgodność zaskarżonej decyzji z oczekiwaniami skarżących nie może być utożsamiana z naruszeniem prawa o postępowaniu, w tym też art. art. 7, 8 i 77 kpa.
Powtórzyć za organami odwoławczym trzeba, że w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2017 r. o wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją o zwrocie działek nr [...] i nr [...] wymieniono, jako nowy dowód, odnalezione pismo W. J. z dnia 23 stycznia 1995 r. dotyczące działki [...], ale też i operat wywłaszczeniowy dotyczący działki [...]. Nie ulega wątpliwości, że oba te dokumenty stanowiły nowe dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa: istniały w dacie wydawania decyzji ostatecznej, ale nie były znane organowi. Były to też dowody istotne, bowiem dotyczyły meritum sprawy i mogły wpłynąć na sposób jej rozstrzygnięcia. Dawały zatem owe dowody nie tylko podstawę do wznowienia postępowania, ale także do rozpoznania sprawy na nowo. Jako nieuzasadniony należy ocenić zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 kpa. To, że omawiane dokumenty zostały odnalezione w zasobach jednostki komunalnej, bynajmniej nie świadczy o tym, że organowi były znane, a w konsekwencji, że wznowienie postępowania nie znajdowało podstawy prawnej.
Przepis w tym zakresie brzmi jednoznacznie i nie uzależnia wznowienia postępowania od przyczyn, dla których odnaleziony dowód organowi znany nie był. Podkreślić przy tym trzeba, że Prezydent N. rozpoznający sprawę o zwrot nieruchomości działa jako organ administracji publicznej, a nie jako organ samorządu terytorialnego, któremu jednostki komunalne podlegają.
Po przyjęciu prawidłowego założenia, że podstawy wznowienia istnieją (art. 149 § 2), organ I instancji przystąpił do rozpoznania sprawy.
Niewątpliwe jest ustalenie organów, że cel, w którym Skarb Państwa nabył od W. J. działkę nr [...] powstałą z działki nr [...], został zrealizowany. Treść odnalezionego operatu wywłaszczeniowego z kwietnia 1994 r., pozwalała na obalenie przyjętego przez organ wydający decyzję o zwrocie nieruchomości założenia, że zarówno działka [...], jak i działka nr [...], jako leżące poza pasem drogowym, nie zostały wykorzystane na cel wywłaszczenia, jakim była budowa drogi publicznej. Skoro bowiem pierwotnie działka [...] miała być podzielona w celach wywłaszczeniowych tylko na dwie działki, z czego działka [...] miała pozostać własnością W. J., a działka [...] była w planie przeznaczona zarówno pod drogę, jak i m.in. pod zieleń izolacyjną, to logicznie przyjąć należy, że "wywłaszczana" nieruchomość miała być wykorzystana nie tylko pod pas drogowy, ale także pod zieleń izolacyjną. Organy zaś wykazały, że właśnie w taki sposób działka [...] wydzielona decyzją o zatwierdzeniu podziału z dnia 10 marca 1995 r., została wykorzystana.
Nie pozostawia też wątpliwości treść wniosku W. J. z dnia 23 stycznia 1995 r., w którym autorka wyraziła wolę sprzedaży także działki [...] w części, która znalazła się poza granicami planu realizacyjnego. Organy prawidłowo wniosek ten powiązały z faktem wydania odrębnej decyzji o podziale nieruchomości z dnia10 marca 1995 r, odmiennej od pierwotnego założenia (wynikającego z operatu wywłaszczeniowego). Tego związku, ani też związku wniosku o "dowłaszczenie" z umową sprzedaży z dnia [...] listopada 1995 r. absolutnie nie zaburza podnoszone w skardze odstępstwo czasowe, a wręcz przeciwnie: sekwencja kolejnych zdarzeń potwierdza realizację woli W. J. wyrażoną we wniosku z dnia 23 stycznia 1995 r.
Także odniesienie stanu rozpoznawanej sprawy nie tylko do jej aktualnego źródła prawnego, ale i do stanu prawnego i faktycznego istniejących w okresie, w którym doszło do zawarcia umowy nie prowadzi do odmiennych, niż przyjęły to organy, wniosków.
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. poz. 127, z późn. zm.) nie zawierała szczegółowych regulacji o charakterze proceduralnym dotyczących "dowłaszczenia". W art. 46 ust. 3 nakazywała poprzedzenie wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego przeprowadzeniem rokowań z właścicielem nieruchomości o jej nabycie w drodze umowy. W art. 47 ust. 3 przewidywała, że w wypadku, gdy na cele publiczne jest niezbędna część nieruchomości, na żądanie właściciela wywłaszczeniem obejmuje się całą nieruchomość, jeżeli w wyniku wywłaszczenia pozostała część nieruchomości nie nadawałaby się do racjonalnego wykorzystania na dotychczasowe cele. Nie normowała natomiast ustawa, w jakiej formie i w którym momencie właściciel nieruchomości owo żądanie winien czy też może zgłosić, w szczególności w sytuacji, w której do wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego jeszcze nie doszło.
Dla umów cywilnoprawnych zawieranych w wyniku rokowań, przepisy ustawy nie przewidywały obowiązku wskazywania, czy i ewentualnie które część nabywanej przez Państwo (gminę) nieruchomości jest częścią "dowłaszczaną".
W takim stanie prawnym i w kontekście treści wniosku W. J., nie ma podstaw do odrzucenia tezy, że zawarcie umowy, o której mowa w art. 49 ust. 1, nastąpiło w wyniku rzeczywistego porozumienia stron, obejmującego także sprzedaż działki [...].
Stwierdzić więc należy, że zarzuty skargi są nieuzasadnione. Sąd, badając zaś legalność zaskarżonej decyzji w pełnym jej zakresie, nie stwierdził uchybień mogących powodować jej uchylenia.
Dlatego też na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.