Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 18 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1357/20

Uzasadnienie

Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr [...] z 21 lipca 2020 r., znak: [...] orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa tymczasowego obiektu budowlanego typu namiot wyposażonego w wewnętrzną instalację elektryczną, wraz z tymczasowym kontenerem sanitarnym wyposażonym w wewnętrzną instalację elektryczną, wody i kanalizacji; dz. nr [...] obr. [...] jedn. ewid. Krowodrza".

W uzasadnieniu tej decyzji jako przyczynę odmowy podano:

1. - w kwestii wniosku o pozwolenie na budowę tymczasowego obiektu typu namiot przyjętego w ramach zgłoszenia znak: [...], przekroczenie przez inwestora terminu 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu do wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego, o którym mowa w art. 37a Pb,
2. - w kwestii wniosku o pozwolenie na budowę tymczasowego kontenera sanitarnego, brak dokonania uzupełnień zleconych w trybie art. 35 ust. 3 Pb i doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z § 9 pkt 2 oraz § 27 ust. 4 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "TS Wisła", zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta Krakowa NR LX/776/08 z 17.12.2008 r. (Dz.Urz.Woj.Małop.2009.8.43 ze zmianami), zwanego dalej mpzp.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez inwestora Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 30 września 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz.U.2020.256) - zwanej dalej k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz.U. 2020.1333) - zwanej dalej Pb.

W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zakresem i przedmiotem inwestycji objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę jest tymczasowy obiekt budowlany typu namiot oraz tymczasowy kontener sanitarny.

Na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "TS Wisła", zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr LX/776/08 z 17 grudnia 2008 r. (Dz.Urz.Woj.Małop.2009.8.43). zmieniony Uchwałą Nr XXIII/292/11 z 31 sierpnia 2011 r. - zwany dalej planem. Inwestycja zlokalizowana jest w jednostce strukturalnej planu Tereny Sportu i Rekreacji, oznaczonej symbolem US.5, o podstawowym przeznaczeniu - obiekty sportowe i rekreacyjne z niezbędnym zapleczem administracyjno-socjalnym.

Pierwszy z obiektów - tymczasowy obiekt budowlany typu namiot jest obiektem istniejącym, zrealizowanym na podstawie zgłoszenia z 26.04.2019 r., w którym określono termin rozpoczęcia robót - 20.05.2019 r. oraz termin rozbiórki obiektu - 15.11.2019 r. Jak wynika z projektu budowlanego, namiot pełni funkcję usługową z zakresu gastronomii, zgodnie z przeznaczeniem dopuszczalnym ustalonym w § 27 ust. 3 pkt. 1 planu.

W świetle art. 37a ustawy Prawo budowlane termin wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę dla przedmiotowego obiektu tymczasowego typu namiot upłynął 20 listopada 2019 r, zatem wniosek z 20 kwietnia 2020 r., bez wątpienia został złożony po upływie ustawowego terminu. W tym miejscu wspomnieć należy, że jest to drugi wniosek inwestora, złożony w oparciu o przepis art. 37a Pb, dotyczący pozwolenia na budowę istniejącego obiektu tymczasowego typu namiot, zrealizowanego w oparciu o przyjęte bez sprzeciwu zgłoszenie z 26.04.2019 r., tym razem rozszerzony o budowę tymczasowego kontenera sanitarnego.

Pierwszy wniosek, złożony prawidłowo, przed upływem 180 dniowego terminu, 31 października 2019 r. podlegał rozpatrzeniu w postępowaniu znak: [...], w toku którego, w związku z niewypełnieniem przez inwestora warunków postanowienia o uzupełnieniu braków w dokumentacji projektowej, decyzją nr [...] z 11 marca 2020 r., Prezydent Miasta Krakowa odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania inwestora, została przez Wojewodę Małopolskiego uchylona, decyzją z 3 września 2020 r. znak: [...] i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Zatem kwestia uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę tego obiektu nie została jeszcze przesądzona, ale losy tej inwestycji ważą się w odrębnym postępowaniu. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może samodzielnie wywodzić, co podnosi odwołujący w treści swojego wystąpienia: że kolejny wniosek, złożony w tej samej dacie co odwołanie od decyzji odmownej, winien być uznany za uzupełnienie poprzedniego wniosku i kontynuację postępowania w sprawie. Ponadto podkreślić należy, że wniosek, złożony w nieprzekraczalnym terminie do 180 dni od dnia rozpoczęcia robót określonego w zgłoszeniu postępowania o pozwolenie na budowę obiektu tymczasowego zrealizowanego na podstawie zgłoszenia (art. 37a Pb), daje możliwość, że do zakończenia postępowania zainicjowanego tym wnioskiem inwestor może powstrzymać się od rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce tymczasowego obiektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania.

Nie można też uznać podnoszonego w odwołaniu zarzutu, że "koncepcja kontynuacji" została potwierdzona przez działania organu I instancji poprzez wydanie w toku obecnie analizowanego postępowania (z drugiego wniosku inwestora) postanowienia o uzupełnieniu braków. Zakres kolejnego wniosku inwestora nie był tożsamy z zakresem wniosku pierwotnego, zatem zgodnie z art. 35 ust. 3 Pb organ miał obowiązek nałożyć na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia wszystkich zauważonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym oraz dostarczenia niezbędnych dokumentów. Analiza akt sprawy wykazała, że postanowienie z 25 maja 2020 r. było prawidłowe, wszystkie nałożone nim na inwestora obowiązki wymagały uzupełnienia bądź wyjaśnienia.

Słusznie organ pierwszej instancji, uznając przekroczenie ustawowego terminu przysługującego inwestorowi do wystąpienia z wnioskiem w oparciu o art. 37a Pb, orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego typu namiot.

Drugim z obiektów, których pozwolenia na budowę dotyczy wniosek inwestora jest tymczasowy kontener sanitarny. Wobec braku wskazania w projekcie zagospodarowania terenu jakichkolwiek informacji dotyczących funkcji tego tymczasowego obiektu, w postanowieniu o uzupełnieniu braków wezwano inwestora, między innymi do wykazania jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia w zakresie możliwości realizacji obiektów tymczasowych są precyzyjne. W odpowiedzi (pismo z 30.06.2020 r. - karta nr 21 akt administracyjnych I inst.) projektant podał, że tymczasowy kontener sanitarny pełni dwie równoważne funkcje: a) uzupełnienie zaplecza socjalnego dla obiektów sportowych i rekreacyjnych, zgodnie z przeznaczeniem podstawowym ustalonym w § 27 ust. 2 planu, b) dodatkowe zaplecze sanitarne dla tymczasowego obiektu typu namiot - pomocniczo dla usług z zakresu gastronomii, zgodnie z przeczeniem dopuszczalnym § 27 ust. 3 pkt 1 planu.

Dodatkowo wyjaśnił, że: imprezy i przyjęcia okolicznościowe w namiocie, w czasie jego użytkowania, w okresie od 15.11.2019 roku do 15.11.2021 roku, jak również na obiektach sportowych i rekreacyjnych na terenie - zaplanowane są cyklicznie. Napięty harmonogram imprez powoduje nakładanie się czasu montażu i demontażu przedmiotowych obiektów tymczasowych, z czasem trwania poszczególnych imprez. W wyjaśnieniach nie wskazano czasu potrzebnego na demontaż lub przeniesienie obiektów tymczasowych będących przedmiotem wniosku, która to informacja mogłaby stanowić dowód, że prace te nakładałyby się na czas trwania poszczególnych imprez, zwłaszcza że kontener sanitarny będzie służył wyłącznie organizowanym w czasie trwającym dwa lata bez przerw imprezom.

W § 9 pkt 2 miejscowego planu, dotyczącym zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalono: Zakaz lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych na terenach KD: na pozostałych terenach dopuszcza się lokalizację tymczasowych obiektów budowlanych wyłącznie, jako przekrycia namiotowe, powłoki pneumatyczne oraz rozbieralne, przenośne obiekty instalowane dla potrzeb organizacji imprez, wystaw lub pokazów wyłącznie na czas ich trwania. W świetle tego przepisu, oraz z uwagi na brak wskazania czasokresu potrzeby lokalizacji tymczasowego kontenera sanitarnego, mającego służyć jako zaplecze istniejących obiektów sportowych, bez precyzyjnego wskazania terminów w jakich miałby to zaplecze stanowić, nie wykazuje zgodności z ustaleniami planu dla terenów US.5. Tym bardziej kontener ten nie może zostać uznany jako możliwy do realizacji w tym terenie (US.5), biorąc pod uwagę, że pełni on drugą z funkcji: funkcję zaplecza dla tymczasowego obiektu typu namiot, który to obiekt nie uzyskał dotąd pozwolenia na budowę i winien zostać bezzwłocznie rozebrany lub przeniesiony w inne miejsce.

Zarzut odwołania dotyczący błędnej interpretacji ustaleń pkt 9 ust. 2 planu miejscowego jest chybiony. Zdaniem odwołującej ten fragment planu odnosi się wyłącznie do terenów oznaczonych w planie symbolem KD, co jest oczywistym, niewymagającym uzasadnienia błędem. Bowiem druga część tego punktu jednoznacznie odnosi się do pozostałych terenów objętych planem (w treści cytowanego powyżej przepisu wytłuszczono ten fragment tekstu), a meritum stwierdzenia niezgodności § 27 ust. 4 pkt 4 lit a wyjaśniono w akapicie powyższym.

Słusznie, zatem organ pierwszej instancji, uznając, że uzupełniony materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie zgodności inwestycji z ustaleniami § 9 ust. 2 planu, orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego: kontenera sanitarnego.

Na koniec podkreślono, że niniejsze orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 21 lipca 2020 r., znak: [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji nie zamyka inwestorowi możliwości uzyskania pozwolenia na budowę zamierzonej inwestycji w toku postępowania znak: [...], prowadzonego przez organ pierwszej instancji na wniosek inwestora z 31 października 2019 r.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Firma A z siedzibą w K.. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:
2. a. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (stan prawny sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r.) w zw. z § 9 pkt 2 in fine Uchwały nr l-X/776/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 17 grudnia 2008 r. (z późniejszymi zmianami) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "TS Wisła" (dalej: "MPZP") poprzez stwierdzenie, że Skarżąca nie wskazała przedziału czasowego, w którym organizowane będą przez Skarżącą imprezy i przyjęcia okolicznościowe, w ramach których zostanie wykorzystany kontener sanitarny, podczas gdy Organ powinien był stwierdzić, że Skarżąca wyczerpująco wskazała taki przedział czasowy, a konsekwencji błędne stwierdzenie, że inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami MPZP,
3. b. art. 37a ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo budowlane w zw. z §27 ust. 3 pkt 1) MPZP poprzez stwierdzenie, że obiekt typu namiot winien zostać bezzwłocznie rozebrany lub przeniesiony w inne miejsce, podczas gdy Organ powinien był stwierdzić, że obiekt typu namiot może znajdować się w obecnym miejscu wobec faktu, że w odniesieniu do tego obiektu toczy się niniejsze postępowanie, jak i odrębne postępowanie, w ramach którego została wydana decyzja Wojewody Małopolskiego oznaczona znakiem [...], i żadne z tych postępowań nie zostało zakończone ostateczną decyzją o odmowie pozwolenia na budowę, a w konsekwencji błędne uznanie przez Organ, że kontener, w zakresie, w którym jest zapleczem sanitarnym dla rzekomo bezprawnie stojącego namiotu, nie odpowiada postanowieniom MPZP i nie może znajdować się na przedmiotowej nieruchomości,
4. c. art. 37a ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną ocenę, że Skarżąca nie dochowała 180-dniowego terminu na złożenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, podczas gdy Organ powinien był przyjąć, iż Skarżąca przedmiotowego 180-dniowego terminu dochowała,
5. 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
6. a. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "kpa") poprzez nieustosunkowanie się do zawartej w odwołaniu z dnia 7 sierpnia 2020 r. argumentacji Skarżącej, podczas gdy Organ administracji obowiązany był w sposób wyczerpujący rozpatrzyć przedmiotowe odwołanie i ustosunkować się do jego treści w uzasadnieniu skarżonej decyzji, w szczególności wskazując przyczyny, z powodu których doszło do odrzucenia argumentów podnoszonych przez Skarżącej,
7. b. art. 138 §1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 września 2020 r., znak: [...], podczas gdy należało zaskarżoną decyzję uchylić z uwagi na to, że została ona wydana z naruszeniem prawa.

Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 §1 pkt 1) lit. a) i lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "ppsa"), uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. W przeciwnym razie sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 134 § p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów stwierdzić należy, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Zgodnie z art. 37a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (w znajdującym zastosowanie dla sprawy brzmieniu)

1. Inwestor może, przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, złożyć wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12. Przepisy art. 32-36 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, inwestor może powstrzymać się od rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Stosownie do art. 37a ustawy Prawo budowlane termin wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę dla przedmiotowego obiektu tymczasowego typu namiot upłynął 20 listopada 2019 r, bowiem z twierdzeń strony skarżącej i dokonanego zgłoszenia wynika, że termin rozpoczęcia robót wyznaczono na 20 maja 2019 r, zatem wniosek strony skarżącej z 20 kwietnia 2020 r. o pozwolenie na budowę został złożony po upływie ustawowego terminu. Jest to drugi wniosek inwestora, złożony w oparciu o przepis art. 37a Prawa budowlanego, dotyczący pozwolenia na budowę istniejącego obiektu tymczasowego typu namiot, zrealizowanego w oparciu o przyjęte bez sprzeciwu zgłoszenie z 26 kwietnia 2019 r., rozszerzony o budowę tymczasowego kontenera sanitarnego.

Wobec stwierdzonego przekroczenia ustawowego terminu przysługującego inwestorowi do wystąpienia z wnioskiem w oparciu o art. 37a Prawa budowlanego, prawidłowo orzeczono o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego typu namiot.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy - pierwszy wniosek, złożony prawidłowo, przed upływem 180 dniowego terminu, 31 października 2019 r. podlegał rozpatrzeniu w postępowaniu znak: [...], w toku którego, w związku z niewypełnieniem przez inwestora warunków postanowienia o uzupełnieniu braków w dokumentacji projektowej, decyzją nr [...] z 11 marca 2020 r., Prezydent Miasta Krakowa odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania inwestora, została przez Wojewodę Małopolskiego uchylona, decyzją z 3 września 2020 r. znak: [...] a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zakwalifikowanie przez organ wniosku złożonego przez inwestora w dniu 20 kwietnia 2020 r. jako odrębnego było zgodne z prawem, a związane było z jego samodzielną formą i odmienną treścią. Sam inwestor określa go we wniesionej skardze, jako "kolejny wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę".

Stosownie do art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ był zobowiązany wezwać inwestora do uzupełnienia wszystkich istotnych nieprawidłowości w projekcie budowlanym oraz dostarczenia niezbędnych dokumentów. Wydane w sprawie postanowienie z 25 maja 2020 r. było prawidłowe, wszystkie nałożone na inwestora obowiązki wymagały uzupełnienia bądź wyjaśnienia, w szczególności należało wykazać zgodność planowanej inwestycji z § 9 pkt 2 oraz § 27 ust 3 i 4 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "TS Wisła", - bowiem drugim z obiektów, których pozwolenia na budowę dotyczy wniosek inwestora jest tymczasowy kontener sanitarny.

Na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "TS Wisła", zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr LX/776/08 z 17 grudnia 2008 r. (Dz. Urz. Woj. Małop.2009.8.43). zmieniony Uchwałą Nr XXIII/292/11 z 31 sierpnia 2011 r. Inwestycja zlokalizowana jest w jednostce strukturalnej planu Tereny Sportu i Rekreacji, oznaczonej symbolem US.5, o podstawowym przeznaczeniu - obiekty sportowe i rekreacyjne z niezbędnym zapleczem administracyjno-socjalnym. W § 9 pkt 2 miejscowego planu, dotyczącym zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalono: Zakaz lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych na terenach KD: na pozostałych terenach dopuszcza się lokalizację tymczasowych obiektów budowlanych wyłącznie, jako przekrycia namiotowe, powłoki pneumatyczne oraz rozbieralne, przenośne obiekty instalowane dla potrzeb organizacji imprez, wystaw lub pokazów wyłącznie na czas ich trwania.

W świetle tego przepisu, oraz z uwagi na brak wskazania czasokresu potrzeby lokalizacji tymczasowego kontenera sanitarnego, mającego służyć, jako zaplecze istniejących obiektów sportowych, bez precyzyjnego wskazania terminów, w jakich miałby to zaplecze stanowić, zgodzić należy się z organem, że nie wykazano zgodności z ustaleniami planu dla terenów US.5. W piśmie uzupełniającym z dnia 30 czerwca 2020 r (k - 21 a.a.) inwestor podał jedynie wymijająco i bez należytej konkretyzacji (co uniemożliwia weryfikację), że "imprezy i przyjęcia okolicznościowe w namiocie, w czasie jego użytkowania, w okresie od 15 listopada 2019 do 15 listopada 2021 r, jak również na obiektach sportowych i rekreacyjnych na terenie – zaplanowane są cyklicznie. Napięty harmonogram imprez powoduje nakładanie się czasu montażu i demontażu przedmiotowych obiektów tymczasowych, z czasem trwania poszczególnych imprez".

Kontener sanitarny nie może zostać również uznany, jako możliwy do realizacji w terenie (US.5), biorąc pod uwagę, że pełni on funkcję zaplecza dla tymczasowego obiektu typu namiot (§ 27 ust 2 i 3 mpzp), a tymczasowy namiot nie uzyskał dotąd pozwolenia na budowę.

Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na stwierdzenie zgodności inwestycji z ustaleniami planu miejscowego, dlatego organ prawidłowo orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę również dla obiektu tymczasowego - kontenera sanitarnego.

Trzeba zgodzić się z Wojewodą Małopolskim, że wymogi związane z zakresem i przedmiotem inwestycji objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę (tymczasowy obiekt budowlany i tymczasowy kontener sanitarny na działce nr [...], obr.[...] w Krakowie) zostały określone w art. 37 a w zw. z art. 35 ust 1 i 3 ustawy Prawo budowlane (w stanie prawnym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r na mocy art. 25 w zw. z art. 1 pkt 16 i 20 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r Dz. U. 2020, poz. 471 ze zm.) a także obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Organu obu instancji sprostały obowiązkom nałożonym przepisami prawa, a szczegółowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji stanowi odzwierciedlenie wykonanych czynności w zakresie sprawdzenia złożonego projektu budowlanego. Zarzuty strony skarżącej stanowią powtórzenie tych podnoszonych wcześniej w odwołaniu. Zostały one poddane szczegółowej i trafnej analizie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a Sąd całkowicie podziela stanowisko Wojewody Małopolskiego w tym zakresie.

Sąd nie stwierdził naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a.

W szczególności nie dopatrzył się zarzucanego w skardze "braku wyjaśnienia, z jakiego względu pozostałe argumenty powołane w odwołaniu, organ uznał za niezasadne". Wbrew zarzutom skargi, potrzeba precyzyjnego wskazania konkretnych terminów, czasu trwania oraz charakteru planowanych imprez wynika bezpośrednio z cech tymczasowego obiektu budowlanego i postanowień mpzp, jaki stosuje się do niego. Wobec tego prawidłowe jest stwierdzenie organu, że strona skarżąca nie wskazała w wystarczającym stopniu przedziału czasowego, w którym organizowane będą imprezy i przyjęcia okolicznościowe, w ramach, których zostanie wykorzystany kontener sanitarny.

Na zakończenie podkreślić należy, że odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji nie zamyka inwestorowi możliwości uzyskania pozwolenia na budowę w toku postępowania znak: [...], prowadzonego przez organ pierwszej instancji na wniosek inwestora z 31 października 2019 r, na co trafnie zwrócił uwagę organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego – stwierdzając, że w zaskarżonej decyzji szczegółowo i wyczerpująco odniesiono się do zarzutów strony, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.