Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia 24 października 2019 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w K. (zwany dalej PINB), uznał za niezasadne, zgłoszone przez zobowiązanego - J. F., zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej wszczętej wobec wyżej wymienionego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 21 lipca 2015 r. nr [...], dotyczącej obowiązku nałożonego decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej MWINB) z dnia 28 października 2011 r. znak: [...] tj. obowiązku wykonania rozbiórki obiektu budowlanego budowli służącej do gromadzenia wody tzw. oczka wodnego o ścianach murowanych z kamienia i betonowym dnie oraz głębokości 1,0m, oznaczonego na potrzeby niniejszego postępowania przez MWINB nr [...], wybudowanego na działce nr [...] w Z..
Postanowieniem nr [...] z dnia 6 grudnia 2019 r. znak: [...] PINB orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki w sentencji wskazanego wyżej postanowienia w taki sposób, że: - na stronie pierwszej postanowienia PINB nr [...] z dnia 24.10.2019 w wersie nr [...] zamiast: " [...] " winno być:,, [...] ".
Postanowienie to zaskarżył zażaleniem J. F..
Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 29 września 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U z 2020 r., poz. 256 ze zm.) w związku z art. 18 oraz art. 23 § 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity - Dz. U. z 2020 r., poz. 1427).
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie; skarżone postanowienie PINB nr [...] z dnia 6 grudnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki wydane zostało prawidłowo.
Stanowiący podstawę prawną zaskarżonego postanowienia przepis art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej Kpa) znajduje zastosowanie, na zasadzie przepisu art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej upea), również w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie natomiast z art. 126 Kpa cytowany wyżej przepis stosowany być może również wobec postanowień.
Art. 113 § 1 stanowi: "Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach". Postanowienie oparte o cytowany wyżej przepis może być wydane w każdym czasie. Przepis ten nie ogranicza również przedmiotu sprostowania do niektórych składników postanowienia. Możliwe jest sprostowanie elementów występujących zarówno w sentencji, jak i uzasadnieniu postanowienia. Przepisy Kpa nie definiują w sposób precyzyjny pojęcia oczywistych omyłek, jednakże zgodnie z poglądami prezentowanymi tak w doktrynie prawa jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, instytucja sprostowania uregulowana w art. 113 § 1 Kpa dopuszcza możliwość prostowania jedynie błędów i omyłek o charakterze nieistotnym, zaś oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwie użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu.
Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania sentencji postanowienia z jego uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt II OSK 777/13, opubl. w LEX nr 1588216, wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Kr 723/93, opubl: ONSA rok 1995, Nr 2, poz. 65; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Wa 33/04 publ: Legalis; wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA 863/2000, publ. LEX nr 75522).
W niniejszej sprawie sprostowanie dokonane przez PINB, w oparciu o przepis art. 113 § 1 Kpa, dotyczyło elementu sentencji postanowienia nr [...] z dnia 24 października 2019 r. znak: [...], którym PINB, działając jako organ egzekucyjny, orzekł o niezasadności zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego do postępowania egzekucyjnego w przedmiocie doprowadzenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji MWINB z dnia 28 października 2011 r. znak: [...] tj. obowiązku wykonania rozbiórki budowli służącej do gromadzenia wody, tzw. oczka wodnego o ścianach murowanych z kamienia i betonowym dnie oraz głębokości 1,0m oznaczonego na potrzeby postępowania Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...], usytuowanego na działce nr [...] w Zabierzowie. W sentencji w/w postanowienia PINB, charakteryzując postępowanie, w ramach którego zgłoszone zostały rozpatrywane postanowieniem nr [...] zarzuty, posłużył się datą i znakiem tytułu wykonawczego oraz treścią egzekwowanego obowiązku.
Ponieważ przywołany przez PINB omyłkowo znak odnosił się do tytułu wykonawczego wydanego tego samego dnia (21.07.2015 r.), ale obejmującego inny obowiązek niż ten wskazany w sentencji postanowienia nr [...] (PINB prowadzi kilka postępowań egzekucyjnych wobec J. F., z których każde dotyczy innego obiektu budowlanego zlokalizowanego na nieruchomości obejmującej działkę ewid. nr [...] w Z.), dokonane zaskarżonym postanowieniem sprostowanie polegało na zastąpieniu w sentencji w/w postanowienia mylnie użytego znaku tytułu wykonawczego "[...]" na prawidłowy znak "[...]".
W ocenie MWINB powyższe mieści się w pojęciu oczywistej omyłki w znaczeniu przedstawionym wyżej. Oczywistość tej omyłki wynika z porównania sentencji postanowienia PINB nr [...], z jego uzasadnieniem, oraz aktami postępowania egzekucyjnego znak: [...], w ramach którego w/w postanowienie zostało wydane. Zarówno z uzasadnienia postanowienia PINB nr [...], jak i w/w akt wynika bowiem jednoznacznie, że w/w postanowieniem PINB orzekł w przedmiocie niezasadności zarzutów zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...] (zarówno data jak i prawidłowy znak tytułu wskazane zostały w uzasadnieniu postanowienia nr [...]) obejmującego obowiązek wynikający z decyzji MWINB z dnia 28 października 2011 r. znak: [...] (data oraz znak decyzji również przywołane w uzasadnieniu postanowienia nr [...]) tj. obowiązek wykonania rozbiórki budowli służącej do gromadzenia wody, tzw. oczka wodnego o ścianach murowanych z kamienia i betonowym dnie oraz głębokości 1,0 m oznaczonego na potrzeby postępowania Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...], usytuowanego na działce nr [...] w Z. (treść obowiązku przytoczona w sentencji postanowienia nr [...] odpowiada treści obowiązku wskazanej w zalegającym w aktach postępowania egzekucyjnego tytule wykonawczym z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...] oraz treści obowiązku wynikającej z sentencji decyzji MWINB z dnia 28 października 2011 r. znak: [...], której oryginał również zalega w aktach postępowania egzekucyjnego znak: [...]).
Biorąc pod uwagę przywołane wyżej okoliczności stwierdzić należy, że dokonane zaskarżonym postanowieniem sprostowanie nie było związane z mylnymi ustaleniami faktycznymi organu egzekucyjnego lub mylnym zastosowaniem przepisu prawa, zatem pozostaje bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego w toku postępowania egzekucyjnego znak: [...] Ze względu na nieistotny charakter przedmiotowej omyłki, PINB wydając zaskarżone postanowienie nie wykroczył poza uprawnienie wynikające z przepisu art. 113 § 1 Kpa (jako potwierdzenie prawidłowości wskazanego wyżej stanowiska por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 812/11, opubl. w LEX nr 1217423, zapadłego na gruncie stanu faktycznego podobnego do stanu rozpatrywanej w niniejszym postępowaniu sprawy). Nadmienić wreszcie należy, że w toku postępowania egzekucyjnego znak: [...] (poprzednia sygnatura: [...]), w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie, organ egzekucyjny w identycznych okolicznościach do opisanych wyżej, wydał postanowienie nr [...] z dnia 23 września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki.
W/w postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem MWINB nr [...] z dnia 27 stycznia 2016 r. znak: [...] Prawomocnym wyrokiem z dnia 9 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 418/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. F. na w/w postanowienie MWINB.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. F., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie a to:
- - naruszenie art, 113 § 1 K.p.a. i art. 110 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przekroczenie kompetencji określonej w tymże przepisie polegającym na zmianie sentencji postanowienia w taki sposób, iż doszło do zmiany merytorycznej postanowienia, zaś dokonanej zmiany nie można w żaden sposób zakwalifikować jako błędu pisarskiego lub rachunkowego ani innej oczywistej omyłki.
- - naruszenie art. 156 K.p.a. w zw. z art. 157 § 1 w zw. z art. 126 K.p.a. poprzez pominięcie wtoku postępowania zażaleniowego okoliczności złożenia przez Skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] -ziemskiego w K. nr [...] z dnia 24 października 2019r. znak: [...] i wydania przez organ 11 stopnia postanowienia w przedmiocie, który nie powinien być rozstrzygnięte przed rozpoznaniem wniosku o stwierdzenie nieważności skoro zostało ono wszczęte przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod sygnaturą [...] o czym skarżącego powiadomiono pismem z dnia 11 maja 2020 roku.
- - naruszenie art. 38 k.c. w zw. z art. art. 151 K.s.h., art. 161 K.s.h, art. 164 K.s.h, art. 169 K.s.h., art. 170 K.s.h., art. 201 K.s.h., art. 204 K.s.h. i Art. 208 § 2 K.s.h. poprzez przyjęcie wbrew przepisom ustaw, iż możliwe jest reprezentowanie przez skarżącego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji w likwidacji jedynie w oparciu o artykuły prasowe oraz domysły organu nie poparte żadnymi dowodami. Nieznany jest powód, dla którego organ zaniechał wezwania spółki do zajęcia stanowiska lub w przypadku gdy ta nie odpowiedziała wystąpił do właściwego miejscowo sądu rejestrowego celem ustanowienia kuratora dla spółki.
Zgodnie z wiedzą skarżącego adres do doręczeń likwidatora spółki to ul. [...]. [...].
- - naruszenie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 34 k.p.a. poprzez pominięcie uczestnictwa spółki prawa handlowego będącej właścicielem nieruchomości, której dotyczy egzekwowany obowiązek.
Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie skarżonych postanowień w całości, uchylenie postanowień organu I instancji oraz przekazania sprawy organowi właściwemu do rozpoznania zarzutów wobec tytułu wykonawczego, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych i przeprowadzenie rozprawy.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.
Stosownie do art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Na podstawie art. 145 § 1 pkt "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie Sąd skargę oddala (art. 151 ustawy).
Mając na względzie powyższe przepisy, kształtujące zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie postanowienie organu II instancji jest prawidłowe a zarzuty skargi bezzasadne.
Art. 113 § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695, 1298.) dalej określanej, jako "k.p.a." - stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Powyższa instytucja ma dwoisty charakter. W aspekcie merytorycznym należy podkreślić jej powiązanie z decyzją (postanowieniem), zaś w ujęciu procesowym akt ten ma samodzielny byt prawny, gdyż przybiera formę postanowienia, na które służy zażalenie. Postępowanie w przedmiocie sprostowania decyzji jest postępowaniem incydentalnym, a właściwym w tej sprawie jest organ, który wydał dany akt. W doktrynie podkreśla się, że tryb rektyfikacji decyzji (postanowienia) jest wyłącznym trybem usuwania wad nieistotnych decyzji administracyjnej, zaś uchylenie (zmiana) decyzji administracyjnej z powodu wadliwości nieistotnej stanowi naruszenie przepisów prawa (por. Knysiak-Sudyka Hanna (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, art. 113 k.p.a., WKP 2019).
Przez pojęcie błędu pisarskiego rozumie się widoczne, wbrew zamierzeniu organu administracji publicznej, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co jest niezgodne z myślą organu, a zostało wypowiedziane (zob. wyrok NSA z 11.04.2014 r., sygn.. akt II OSK 2759/12).
W realiach przedmiotowej sprawy, postanowienie o sprostowaniu niewątpliwie dotyczyło oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia PINB nr [...] z dnia 24 października 2019 r, znak: [...] wydanego w sprawie postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, w taki sposób, że: - na stronie pierwszej postanowienia PINB nr [...] z dnia 24 października 2019 w wersie nr 14 zamiast: " [...] " winno być:,, [...] ".
Pomimo prezentowanego w doktrynie, dwoistego charakterku instytucji sprostowania, podkreślić należy, że czynność sprostowania nie ma charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jakkolwiek, postanowienie o sprostowaniu pozostaje w związku z decyzją główną (postanowieniem głównym), to jednak w postępowaniu o sprostowanie - w trybie wymienionego przepisu - nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące zasadniczym przedmiotem decyzji (postanowienia). Nie może to postępowanie dotyczyć np. błędnych ustaleń faktycznych lub wadliwego zastosowania przepisów prawa.
Sprostowaniu nie mogą podlegać błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji (postanowienia). (zob. wyrok NSA z 10.04.2013 r., sygn. akt. I OSK 579/13).
Niedopuszczalne jest również sprostowanie decyzji (postanowienia), które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy albo zastępowałoby tryby nadzwyczajne (tak: Knysiak-Sudyka Hanna (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, art. 113 k.p.a., WKP 2019).
Organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące instytucji sprostowania oczywistej omyłki. Treść postanowienia prostowanego nie budzi wątpliwości, a oczywistość omyłki wynika z porównania sentencji postanowienia PINB nr [...] z jego uzasadnieniem oraz aktami postępowania egzekucyjnego znak: PINB - [...] w ramach, którego wydano postanowienie. Dokonane zaskarżonym postanowieniem sprostowanie nie było związane z mylnymi ustaleniami faktycznymi organu egzekucyjnego lub mylnym zastosowaniem przepisu prawa, zatem pozostaje bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego w toku postępowania egzekucyjnego znak: [...] Wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do zmiany merytorycznej prostowanego postanowienia.
Pozostałe zarzuty skargi dotyczące złożenia przez skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia PINB nr [...] z dnia 24 października 2019 r, wezwania spółki do zajęcia stanowiska i pominięcia uczestnictwa spółki prawa handlowego nie były istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, która dotyczyła prawidłowości postępowania incydentalnego, jakim jest sprostowanie postanowienia. Stroną prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest wyłącznie zobowiązany, to jest podmiot wskazany w tytule wykonawczym z dnia 21 lipca 2015 r, znak; [...]
W świetle powyższych okoliczności, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.