Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zakreślony termin upłynął bezskutecznie w dniu 5 listopada 2012 r.
Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnił, że nie odebrał przesyłki zawierającej wezwanie z sądu z powodu nieobecności związanej z wyjazdem na groby bliskich do B.. Podniósł, że jego pobyt w B. przedłużył się, kiedy dowiedział się o zniszczeniu płyty nagrobnej. Na dzień 1 listopada wrócił do K., jednak nie udało mu się odebrać przesyłki. Zaznaczył, że o wezwaniu do uiszczenia wpisu dowiedział się w sądzie, w dniu 7 listopada 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej jako p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W świetle przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak stanowi przepis § 2 art. 87 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11, z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09). Do takich niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W świetle powyższego i wskazanej przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu stwierdzić należy, że brak jest podstaw, by przyjąć, iż skarżący uprawdopodobnił, iż za uchybienie terminu winy nie ponosi. Z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wynika, iż skarżący nie uiścił w terminie wpisu od skargi, ponieważ wyjechał w związku ze zbliżającym się świętem Wszystkich Świętych. Powyższa okoliczność nie zwalnia skarżącego z obowiązku należytej staranności i dbałości o własne sprawy. Skarżący nie wskazał przy tym, w jakim dokładnie okresie przebywał poza K., a jak wynika z akt sprawy adresowana do niego przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (w dniu 15 października 2012 r. i w dniu 23 października 2012 r.).
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, należało odmówić przywrócenia terminu podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.