Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1389/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi M.W. i M.W. na uchwałę Rady miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011 r. nr XXI/243/11 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Swoszowice Wschód" stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej dla obszarów oznaczonych jako 5 KDX i 3 ZP w zakresie w jakim tereny te obejmują działkę [...] oraz zasądził od Rady Miasta Krakowa solidarnie na rzecz skarżących kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 3 marca 2017 r. pełnomocnik skarżących – adwokat, złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (a gdy wyroku nie doręcza się z urzędu – od dnia jego ogłoszenia) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Z art. 157 § 1 P.p.s.a. wynika zatem, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadku gdy sąd w ogóle nie orzekł o kosztach, mimo że na podstawie art. 209 P.p.s.a. był do tego zobligowany (tak B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 342).
W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w punkcie II przedmiotowego wyroku zasądził od Rady Miasta Krakowa na rzecz M.W. i M.W. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Tym samym, zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., należy odmówić uzupełnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1389/16 (punkt 1 sentencji postanowienia).
Jednakże zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jako błąd rachunkowy można traktować także kwestie związane z wysokości zasądzonych kosztów postępowania - taki pogląd Sądu wynika z analizy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2244/14, który to pogląd podziela sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.
Z akt sprawy wynika, że wysokość zasądzonych kosztów postępowania powinna w rozpoznawanej sprawie wynosić nie 300 zł, a 814 zł. Na kwotę tę składa się wysokość uiszczonego wpisu od skargi (300 zł), wynagrodzenie adwokata stosownie do treści § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (480 zł) oraz zwrot opłaty skarbowej za pełnomocnictwo (34 zł).
W związku z powyższym, wymienioną wyżej omyłkę rachunkową Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., w sposób wskazany w punkcie 2 sentencji postanowienia.