Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 158) z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. Wskazano na doręczenie pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku w dniu 28 czerwca 2016 r. (k. 145).
Odpis zarządzenia doręczono w dniu 16 sierpnia 2016 r. pełnomocnikowi substytucyjnemu pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla skarżącej (k. 168).
Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego przez skarżącą od powyższego zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. utrzymał w mocy zarządzenie referendarza (k. 183). Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 września 2016 r. (k. 195).
W dniu 23 sierpnia 2016 r. skarżąca działając przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu wniosła o przewrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 171). Podniosła, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało przesłane nieprawidłowo na adres pełnomocnika substytucyjnego, podczas gdy do tej pory wszystkie pisma w postępowaniu były doręczane pełnomocnikowi z urzędu. Pełnomocnik substytucyjny nie otrzymał przesyłki, w dniu 28 czerwca 2016 r. odbierał kilkanaście listów, jednak nie było wśród nich wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do wniosku załączono wypełniony formularz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Stosownie do art. 86 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Złożenie wniosku o prawo pomocy nie jest ograniczone żadnym terminem do momentu prawomocnego zakończenia postępowania, a zatem wniosek w tym zakresie może być złożony w każdym czasie.
Złożony razem z wnioskiem o przywrócenie terminu wypełniony formularz PPF(wniosek o przyznanie prawa pomocy) będzie przedmiotem rozpoznania przez referendarza sądowego.
Skoro nieuzupełnienie braków formalnych wniosku o prawo pomocy i w konsekwencji pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania nie powoduje dla skarżącej negatywnych skutków procesowych, to wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a.