Uzasadnienie
II SA/ Kr 1422/13
Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu W. W. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 25 marca 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokat A. L..
W dniu 4 czerwca 2014 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu, w którym informuje on o sporządzeniu opinii o brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 31 stycznia 2014 r. oraz wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Do pisma dołączona została stosowna opinia.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit"c", §18 ust.1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.