Uzasadnienie
Wyrokiem z 31 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 sierpnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Na wniosek skarżącego Referendarz sądowy tut. Sądu postanowieniem z 14 marca 2014 r. ustanowił dla niego adwokata.
Zarządzeniem Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w K. na pełnomocnika został wyznaczony adw. A. L..
W piśmie z 3 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego zawiadomiła sąd, że nie widzi podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przedkładając jednocześnie opinię w tym przedmiocie.
W piśmie z 12 czerwca 2014 r. skarżący wskazując, że jego pismo "dotyczy skargi kasacyjnej" wyraził swoje niezadowolenie z działania pełnomocnika z urzędu i wniósł o "interwencję lub wyznaczenie innego odpowiedzialnego pełnomocnika". Wyraził chęć wzięcia udziału w rozprawie kasacyjnej.
Zarządzeniem z 25 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania jaki jest charakter procesowy jego pisma z 12 czerwca 2012 r. w szczególności czy stanowi ono skargę kasacyjną od wyroku z 31 stycznia 2014 r. pod rygorem uznania, że jest to skarga kasacyjna. Jednocześnie sąd poinformował skarżącego, że wyrok jest prawomocny, a zatem sąd nie będzie rozpatrywał zarzutów skarżącego. Ponadto wskazano, że sąd jedynie przyznaje pełnomocnika z urzędu, natomiast nie ma kompetencji aby weryfikować prawidłowość podejmowanych przez niego działań, czy też zmieniać adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką. Wszelkie uwagi w tym zakresie należy kierować bezpośrednio do tej Rady.
W odpowiedzi, w piśmie z 6 lipca 2014 r. skarżący wyjaśnił, że z jego wcześniejszego pisma jasno wynika, że dotyczy ono skargi kasacyjnej, a nie że jest skargą kasacyjną, "ponieważ żaden proces się jeszcze nie odbył". Ponownie wskazał, że domaga się rozprawy kasacyjnej i przedstawił swoje argumenty odnośnie wadliwości decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia do sądu
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten ustanawia przymus adwokacko -radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej, a zatem strona nie może sporządzić tej skargi osobiście, chyba że osobą wnoszącą skargę kasacyjną są osoby wymienione w § 2 art. 175 p.p.s.a.
Mimo niejednoznacznej treści pism kierowanych przez skarżącego do tut. Sądu, ze względu na powtarzające się żądanie przeprowadzenia rozprawy kasacyjnej, należało uznać, że zamysłem skarżącego było zaskarżenie wyroku z 31 stycznia 2014 r., stąd pismo z 12 czerwca 2014 r. uznano za skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącego.
Jednocześnie Sąd ponownie wyjaśnia, że postępowanie przed tut. Sądem zostało już zakończone prawomocnym wyrokiem i dalsze wnoszenie pism zawierających zastrzeżenia co do postępowania administracyjnego oraz sądowego jest bezcelowe.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.